бескаро́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае каровы. Бескароўны двор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дво́рык, ‑а, м.

Памянш. да двор ​1 (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Hof m -(e)s, Höfe

1) двор, сядзі́ба, ху́тар;

◊

wéder Haus noch ~ háben не мець ні кала́ ні двара́

2) двор (каралеўскі)

3) зае́зны двор;

j-m den ~ máchen заляца́цца да каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

КАРАБЫ́ 2-я,

вёска ў Глыбоцкім р-не Віцебскай вобл., каля аўтадарогі Полацк—Вільнюс. Цэнтр сельсавета і калгаса. За 9 км на З ад г. Глыбокае, 272 км ад Віцебска, 3 км ад раз’езда Канстанцінаў Двор. 380 ж., 151 двор (1997). Сярэдняя школа, аддз. сувязі.

т. 8, с. 40

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

перысты́ль, ‑я, м.

Прамавугольны двор, сад або плошча, абнесеныя крытай каланадай.

[Грэч. perístylos.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

укаці́ць, укачу́, уко́ціш, уко́ціць; уко́чаны; зак.

1. што ў што. Коцячы, упхнуць.

У. калёсы ў гумно.

2. перан., што каму. Зрабіць, учыніць што-н. непрыемнае (разм.).

У. вымову прагульшчыку (аб’явіць у загадзе).

3. Уехаць куды-н. (разм.).

У. у двор на кані.

|| незак. уко́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перапаро́ць сов.

1. (распороть во множестве) перепоро́ть;

2. (чем-л. острым) переты́кать, переколо́ть;

3. разг., см. перабада́ць;

4. разг. (обыскать везде) переша́рить, обша́рить;

п. уве́сь двор — переша́рить (обша́рить) весь двор

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

quadrangle

[ˈkwɑ:dræŋgəl]

n.

1) чатырохку́тнік -а m.

2) чатырохку́тны двор або́ пляц, абкру́жаны дама́мі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

гасці́ны, ‑ая, ‑ае.

У выразе: гасціны двор — гандлёвыя рады ў спецыяльным будынку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́каціць сов.

1. в разн. знач. вы́катить;

в. бо́чку — вы́катить бо́чку;

в. калёсы на двор — вы́катить теле́гу на двор;

2. перен., разг. уничто́жить;

пажа́р ~ціў палаві́ну вёскі — пожа́р уничто́жил полови́ну дере́вни

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)