krucho

дрэнна, кепска, блага;

krucho z nim — яго справы дрэнныя (кепскія);

krucho z pieniędzmi — дрэнна з грашыма

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

łupnąć

łupn|ąć

зак. выцяць, стукнуць; задаць;

~ęli mu wysoki podatek разм. з яго злупілі вялікі падатак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

miewać

miewa|ć

незак. мець (час ад часу; часта);

~ł bóle głowy — у яго часта балела галава

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ГЕГЕЛЬЯ́НСТВА,

філасофская плынь, якая зыходзіць з вучэння Г.Гегеля і развівае яго ідэі. Узнікла ў Германіі ў 1830—40-х г. У спрэчках па рэліг. пытаннях унутры гегелеўскай школы вылучылася некалькі кірункаў. Т. зв. правагегельянства трактавала Гегеля ў духу пратэстанцкай артадоксіі, разглядала яго філас. сістэму як рацыянальную форму багаслоўя (К.Гёшэль, Г.Гінрыхс, Г.Габлер); радыкальнае левае гегельянства (младагегельянства) адмаўляла яго рэліг. матывы, падкрэслівала вырашальную ролю асобаснага, суб’ектыўнага фактару ў гісторыі ў процівагу гегелеўскаму «сусветнаму духу» (А.Руге, Б.Баўэр і інш.). Прамежкавае становішча займала «артадаксальнае» гегельянства, імкнучыся захаваць вучэнне Гегеля ў яго «чысціні» (К.Міхелет, К.Розенкранц і інш.). Адраджэнне цікавасці да Гегеля ў філасофіі 2-й пал. 19 — пач. 20 ст. выклікала з’яўленне ў розных краінах плыней, у т. л. неагегельянства.

т. 5, с. 130

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

дачака́цца, дачака́ць

1. (з’яўленне чаканага) erwrten vt;

ён дачака́ўся ўрэ́шце пісьма́ er erhelt ndlich den lngerwarteten Brief;

мы дачака́ліся яго́ прыхо́ду wir wrteten, bis er kam;

2. разм. (дайсці да таго, што…) es sowit brngen*;

ён дачака́ўся таго́, што яго́ зво́льнілі er brchte es sowit, dass man ihn entleß;

чака́ем не дачака́емся wir können es kaum erwrten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шкада́ безас. у знач. вык schde, es ist beduerlich, es tut (mir) leid;

мне шкада́ яго́ er tut mir leid; er duert mich (высок.);

мне шкада́ яго́ да слёз ich könnte winen, so leid tut er mir;

мне для Вас нічо́га не шкада́ für Sie ist mir nichts zu schde;

шкада́ но́вага касцю́ма schde um den nuen nzug

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прыкава́ць

1. (ланцугом) nketten vt, an die Ktte lgen; fsseln vt, in Fsseln schlgen*;

2. перан. erstrren lssen*; fsseln vt; nbeweglich mchen;

страх прыкава́ў яго́ да ме́сца vor Furcht blieb er wie gebnnt stehen; vor Angst knnte er sich nicht vom Fleck rühren;

хваро́ба прыкава́ла яго́ да ло́жка er war durch die Krnkheit an das Bett gefsselt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Бе́чка ’павека’ (Бяльк.). Слова, роднаснае абеча́йка (гл.), біча́йка (гл.). Зыходнае *ob‑věkoяго вытворныя). Агляд форм і значэнняў гл. яшчэ Краўчук, УМШ, 1960, № 6, 61–62. Параўн. значэнне слав. *věko ’накрыўка, абечак; павека’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Раска́ты мн. л. ’двухкалёсны воз для вывазу лесу’ (Касп.), ’калёсы (воз) для возкі бярвенняў’ (Бяльк., Мат. Маг.). Ад раскаці́ць ’расцягнуць, развесці’, першапачаткова ’расцягнуць пярэднюю і заднюю частку воза, каб павялічыць яго даўжыню’, гл. каціць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Піплі́с: як піпліс ’вельмі бедны’: бачыў яго голага. як піпліса (Bałto-słow. zw. jęz., 81, 1990, 68). Балтыйскі кампанент у бел. фразеалогіі, параўн. літ. kaip pyplys ’тс’ (Букявічуце, тамсама; Грынавяцкене, Сл. ПЗБ, 3, 520).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)