укаці́цца, укачуся, укоцішся, укоціцца;
1. Коцячыся, апынуцца дзе‑н., пранікнуць куды‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
укаці́цца, укачуся, укоцішся, укоціцца;
1. Коцячыся, апынуцца дзе‑н., пранікнуць куды‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чу́хацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
1. Чухаць, скрэбці сваё цела ці якую‑н. частку яго.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экано́міка, ‑і,
1. Сукупнасць вытворчых адносін пэўнага грамадскага ладу, якія адпавядаюць развіццю прадукцыйных сіл грамадства.
2. Стан народнай гаспадаркі, гаспадарчае жыццё (краіны, раёна і пад.).
3. Навуковая дысцыпліна, аб’ектам вывучэння якой з’яўляецца фінансава-матэрыяльны бок якой‑н. гаспадарчай дзейнасці.
[Ад грэч. oikonomiké — майстэрства вядзення хатняй гаспадаркі.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
яздо́к, ездака,
1. Той, хто едзе на кані верхам або кіруе запрэжкай.
2. Пра таго, хто ўмее добра ездзіць.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
beetle
Iжук -а́
1)
2) таўка́ч -а́
3) машы́на для ўбіва́ньня палатна́ й парка́лю
2.трамбава́ць, біць (каме́ньне)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
win
1) выйграва́ць
2) здабыва́ць
3) здабыва́ць, заваёўваць (прыхі́льнасьць), выкліка́ць (зацікаўле́ньне)
вы́йгрыш -у
•
- win back
- win over
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
bald
1.
möglichst ~, so ~ wie [als] möglich, túnlichst ~ як мо́жна хутчэ́й;
wird's ~!
2.
~…, ~… то…, то…; ці…, ці…;
~ dies, ~ das то адно́, то друго́е;
das ist ~ geságt, áber schwer getán лёгка сказа́ць, ды ця́жка зрабі́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Пік 1 ’
Пік 2 ’смала, вар’, пі́ка ’бітум, вараная смала’ (
Пік 3 ’касцявы мозг (
Пік 4: гадзіны пік ’час вышэйшага напружання ў рабоце транспарту, электрастанцыі і пад.’ (
Пік 5 ’спічастая вяршыня гары’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мянта́шка, мянта́жка, мянта́чка, мынта́чка, мянты́шка, мэнтэ́шка, мэнтэ́нька, мэнты́шка, мэнту́шка, менту́шка, мянту́шка, мыньтю́шка, мянцю́шка ’наждачная або намазаная глінай ці пяском лапатка, якой востраць косы’, ’трапло, балбатун’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мітусі́цца, мітузі́цца, мітушы́цца, мытушы́тысь, мытушя́тысь ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)