duma

I dum|a

I ж.

1. гонар, гордасць;

mieć poczucie ~y — мець пачуццё гонару;

~a ze zwycięstwa — гонар з-за перамогі;

2. пыха; фанабэрыя;

~a kogo rozpiera — пыха каго распірае;

3. гонар; слава

II ж. літ.

дума

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nadzieja

nadziej|a

ж. надзея;

mieć ~ę — мець надзею, спадзявацца;

pokładać (w kim) ~ę — ускладаць (на каго) надзею;

stracić ~ę — страціць надзею;

łudzić się ~ą — ашукваць (зводзіць) сябе надзеямі;

czynić — ( komu)

~e — абнадзейваць (каго);

kobieta przy ~i — цяжарная

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

raczyć

raczy|ć

незак.

1. мець ласку; рабіць ласку;

pan raczyć wyjść — зрабіце ласку, выйдзіце; будзьце ласкавы выйсці;

nawet nie ~ł odpowiedzieć — ён нават не пажадаў адказаць;

Bóg raczyć wiedzieć — адзін Бог ведае; Бог (яго) ведае;

2. частаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

хара́ктар м.

1. Charákter [kɑ-] m -s, -tére; Wésen n -s (нораў);

дрэ́нны хара́ктар ein schléchter Charákter;

ця́жкі хара́ктар schwíeriger Charákter;

мець цвёрды хара́ктар charákterfest sein;

чалаве́к з хара́ктарам ein Mensch von [mit] Charákter; ein charáktervoller Mensch;

2. (якасць) Éigenart f -, -en, Charákter [kɑ-] m -s, -tére; Bescháffenheit f - (структура, стан);

хара́ктар мясцо́васці die Éigenart [der Charákter] des Geländes;

◊

вы́трымаць хара́ктар Charákter(festigkeit) zéigen;

гэ́та не ў яго́ хара́ктары das liegt nicht in séinem Charákter

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прымяне́нне н. кніжн. Ánwendung f -, Verwéndung f -, Éinsatz m -es; Gebráuch m -(e)s (ужыванне);

мець прымяне́нне ángewandt wér den, Verwéndung fínden*;

знайсці́ прымяне́нне сваі́м сі́лам ein geéignetes Betätigungsfeld fínden*;

прымяне́нне тэо́рыі на пра́ктыцы die Án wendung der Theoríe in der Práxis;

практы́чнае прымяне́нне Nútzanwendung f;

прымяне́нне ўзбро́енай сі́лы der Éinsatz bewáffneter Macht;

прымяне́нне а́тамнай збро́і Atómwaffeneinsatz m, Kérnwaffeneinsatz m;

сфе́ра прымяне́ння Ánwendungsbereich m, n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ві́цца

1. (пра валасы) sich lócken, sich kräuseln; sich wéllen;

2. (вакол чаго-н.) sich schlíngen*, sich wínden*; sich ránken (пра расліны);

3. (падымацца віхрам) áufwirbeln vi (s);

пыл віе́цца der Staub wird áufgewirbelt;

4. (кружыцца) kréisen vi;

пту́шкі ўю́цца [вію́цца] над ле́сам die Vögel kréisen über dem Wald;

5. (мець звілісты напрамак) sich schlängeln;

руча́й уе́цца [віе́цца] der Bach schlängelt sich;

6. (развявацца) wéhen vi, fláttern vi (пра сцяг і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

нужда́ться несов.

1. (быть в бедности) жыць (быць) у няста́чы (бе́днасці, гале́чы); см. нужда́ 2; цярпе́ць няста́чы; (бедствовать) гарава́ць;

он си́льно нужда́ется ён жыве́ ве́льмі бе́дна (у вялі́кай няста́чы);

2. (в ком, чём) мець (адчува́ць) патрэ́бу (у кім, чым), патрабава́ць (каго, чаго); быць жа́дным (каму, чаму);

он нужда́ется в по́мощи ён ма́е (адчува́е) патрэ́бу ў дапамо́зе;

он нужда́ется в куске́ хле́ба ён жадзён куску́ хле́ба;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

éinschlagen*

1. vt

1) забіва́ць

2) разбіва́ць

3) заго́ртваць

4) ісці́ (якім-н. шляхам)

2. vi

1) удара́ць, папада́ць (пра маланку, снарад)

2) мець по́спех, быць хо́дкім;

das schlägt nicht in mein Fach ein гэ́та не па майму́ абся́гу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Fárbe f -, -n

1) ко́лер

2) фа́рба

3) масць (у карт. гульні);

frísche ~n háben* мець до́бры ко́лер тва́ру;

~ bekénnen* адказа́ць той жа ма́сцю, хадзі́ць у масць; перан. раскрыва́ць свае́ ка́рты; адкры́та заяві́ць аб сваі́х адно́сінах да чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Halt m -(e)s, -e

1) апо́ра, падтры́мка;

éinen ~ háben (an D) мець падтры́мку (у асобе каго-н.);

den ~ verlíeren* згубі́ць пункт апо́ры; перан. стра́ціць душэўную раўнава́гу

2) прыпы́нак, прыста́нак;

j-m ~ gebíeten* асадзі́ць [спыні́ць] каго́-н.;

~ máchen прыпыні́цца, спыні́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)