Шкляная пасудзіна для захоўвання вадкасці, бутэлька.
П. малака.
|| памянш.пля́шачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
|| прым.пля́шачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
КВА́РТА (ад лац. quarta чвэрць),
бел. старажытная мера (адзінка) аб’ёму сыпкіх рэчываў і вадкасцей. У сістэме мер ВКЛ 1 К. = 1/4 гарца = 0,7057 л. Адзінка, у 4 разы меншая за К., называлася кватэрка. К. наз. таксама пасудзіна такой ёмістасці (умяшчальнасці). Гл. таксама Гарнец.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гаршчо́к, ‑шка, м.
Круглая выпуклая гліняная пасудзіна са звужаным дном для гатавання стравы. Маці пачала вымаць з печы гаршкі з ядою.Дамашэвіч.Пільнуйся гаспадаркі, будуць у гаршку скваркі.Прыказка.// Прадаўгаватая гліняная пасудзіна ў выглядзе ўсечанага конуса для хатніх раслін. //Пасудзіна для мачы і спаражненняў. Начны гаршчок.
•••
Ад гаршка паўвяршка — пра недарослага, нясталага чалавека.
Заглядаць у чужы гаршчокгл. заглядаць.
Змяняць гаршкі на глінугл. змяняць.
Не святыя гаршкі лепяцьгл. святы.
Як у гаршку кіпецьгл. кіпець.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
vessel
[ˈvesəl]
n.
1) вадапла́ў -ва m.
2) судзі́на, пасу́дзінаf.
3) крывяно́сны сасу́д
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
vessel[ˈvesl]n.
1.fml су́дна, карабе́ль;
nuclearpowered vessels атамахо́ды
2.fmlпасу́дзіна, сасу́д;
a measuring vessel мензу́рка
3.anat. сасу́д;
blood vessels крывяно́сныя сасу́ды
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ва́нна, ‑ы, ж.
1. Вялікая прадаўгаватая пасудзіна для мыцця, купання. Дзіцячая ванна. Мыцца ў ванне.//Спец.Пасудзіна рознай формы і памеру для вадкасці, у якую апускаюць розныя прадметы пры іх апрацоўцы.
2. Працэс мыцця, купання ў такой пасудзіне. Прыняць гарачую ванну.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гуся́тніца, ‑ы, ж.
1. Птушніца, якая даглядае гусей.
2.Пасудзіна авальнай формы, у якой смажаць гусей і іншую птушку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
таво́тнік, ‑а, м. ітаво́тніца, ‑ы, ж.
Пасудзіна для тавоту. Хлапчук стаяў на гусеніцы і заядла арудаваў тавотніцай.Хадановіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КО́НАЎКА (ад польск. konew збан, кубак),
у беларусаў і інш.еўрап. народаў невялікая драўляная, радзей метал. або ганчарная пасудзіна (звычайна конусападобнай формы з ручкай), якая служыла для зачэрпвання і пералівання вадкасцей. Выкарыстоўвалася таксама як кубак для пітва, у такім выпадку мела больш падоўжаную, звычайна цыліндрычную форму.