трапафі́ты
(ад
расліны, якія прыстасаваліся да жыцця ў абласцях з рэгулярнай штогадовай зменай вільготнага і сухога перыядаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трапафі́ты
(ад
расліны, якія прыстасаваліся да жыцця ў абласцях з рэгулярнай штогадовай зменай вільготнага і сухога перыядаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
facing
1) абліцо́ўка
2) адваро́т -у
3)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
бактэрыятрапі́ны
(ад бактэрыі +
антыцелы, якія ўтвараюцца ў сываратцы крыві чалавека і жывёл пры інфекцыйных захворваннях і ўзмацняюць фагацытоз.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трапасфе́ра
(ад
ніжні, асноўны слой атмасферы да вышыні 8—17 км, у якім тэмпература паветра паніжаецца з вышынёй.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тромбатрапі́н
(ад тромб1 +
бялок, які выпрацоўваецца ў печані, цыркулюе ў плазме крыві, патрэбны для ўтварэння актыўнага тромбапласціну.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
уратрапі́н
(ад ура- +
лекавы прэпарат, які выкарыстоўваецца як супрацьмікробны сродак пры лячэнні халецыстыту, менінгіту, энцэфаліту і іншых хвароб.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
лёс 1, ‑у,
1. Ход падзей, якія складваюцца незалежна ад волі чалавека; збег акалічнасцей.
2. Доля.
3. Развіццё чаго‑н.; далейшае існаванне, будучыня.
•••
лёс 2, ‑у,
Глебаўтваральная рыхлая горная парода светла-жоўтага колеру; жаўтазём.
[Ням. Löss.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ІНВАРЫЯ́НТ
лік,
Становішча адрэзка M1M2 на плоскасці вызначаецца ў прамавугольнай дэкартавай сістэме каардынат 2 парамі лікаў x1, y1 і x2, y2 — каардынатамі яго канцоў M1 і M2. Пры пераўтварэннях сістэмы каардынат (зрушэнне яе пачатку і
С.У.Доўнар.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пераме́на, ‑ы,
1.
2. Замена аднаго другім.
3. Змена,
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шво́ран, ‑рна,
Жалезны стрыжань, які з’яўляецца вертыкальнай воссю перадка павозкі або паваротнай часткі лакаматыва, аўтамабіля і пад., што забяспечвае
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)