1) гарачыня́f.; сьпяко́та, сьпёка f.; гара́чка f. (у хво́рага)
2) Phys. цеплыня́, цеплаёмкасьць f.
3) гнеў -ву m.; запа́л -у m.; заўзя́тасьць, усхвалява́насьць f.
4) пэры́яд це́чкі (у жывёлаў)
2.
v.t.
1)
а) аграва́ць, ацяпля́ць
to heat the house — ацяпля́ць ха́ту
б) to heat the oven — палі́ць у пе́чы
2) падаграва́ць (е́жу)
3) разгара́чыць; усхвалява́ць
3.
v.i.
1) падаграва́цца
The soup is heating slowly — Суп паво́лі падаграе́цца
2) усхвалява́цца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
страсць, ‑і, ж.
1. Нястрымнае пачуццё, моцнае захапленне. На першым плане [у творчасці К. Чорнага] чалавек, яго імкненні і страсці, радасці і няўдачы.Луфераў.Грозныя з’явы прыроды толькі ажыўляюць у яго [песняра] душы скрытыя агністыя страсці.Каваленка.// Натхненне, гарачнасць у адносінах да чаго‑н.; уздым, запал. [Жора] Любіў, калі ў вучоным доме Гарэлі страсці між людзей: «Глядзіш, што-небудзь і самому У зручны час перападзе».Бачыла.Каліноўскі з усёй страсцю рэвалюцыйнага дэмакрата абрушваецца на царскі ўрад, на ўвесь прыгонніцкі лад, знішчальна крытыкуе памешчыцкія парадкі і заклікае сялян да ўзброенага паўстання супраць самадзяржаўя.Ларчанка.
2.дачаго, зінф. і без дап. Пастаянная прыхільнасць да чаго‑н., моцная цяга да чаго‑н. Страсць да кніг. □ Ведаючы яго .. страсць — лячыць жывёлу, Мечыслаў уладзіў Сідара .. на ветэрынарныя курсы.Брыль.Ахоплены тым парывам творчай страсці, які як быццам у кулак сціскае ўсю тваю істоту, Сіўцоў не заўважыў нават, як прайшло за працай некалькі гадзін.Васілевіч.// Пра тое, што з’яўляецца прадметам пастаяннага захаплення, на што накіроўваюцца ўсе творчыя сілы. Тэатр — мая страсць. □ Пасля партрэта пейзаж — другая страсць Сергіевіча.Ліс.
3. Моцнае, нястрымнае каханне з перавагай пачуццёвай цягі. Яны ж [двое], ахопленыя вечнай страсцю, На нас ніякай не звярталі ўвагі, — Бо не маглі Ад вуснаў адарвацца, Што і вякі ніяк не разнялі...Сіпакоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
flame
[fleɪm]1.
n.
1) по́лымя n.
a bright flame — зы́ркае по́лымя
2) аго́нь, языкі́ агню́
3) запа́л -у m. (гне́ву, каха́ньня); палымя́нае пачуцьцё