doubtless

[ˈdaʊtləs]

1.

adv.

1) напэ́ўна, без сумне́ву

2) праўдападо́бна

2.

adj.

пэ́ўны, бессумне́ўны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

саа́ўтарства, ‑а, н.

Сумеснае аўтарства. Ды неўзабаве, менш як праз два гады, Алесь адчуў асалоду творчасці зусім самастойнай, без усякага сааўтарства, без зайздрасці нават да Толі. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дурата́ ж., разг.

1. (свойство) глу́пость;

2. дурь, блажь;

◊ лі́шняя дабрата́ — дурата́ — посл. доброта́ без ра́зума вредна́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абавя́зваць несов.

1. (кого) обя́зывать; вменя́ть в обя́занность (кому);

2. без доп. обя́зывать;

стано́вішча ~вае — положе́ние обя́зывает

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пабадзя́цца сов., разг.

1. поброди́ть, побродя́жничать, поскита́ться, помы́каться;

2. (без дела) поброди́ть, послоня́ться, пошата́ться, поболта́ться, пошля́ться, потаска́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ста́так, -ка м. ста́до ср.;

◊ ма́еш с., му́сіш мець і ўпа́дак — посл. в хозя́йстве не без уро́на

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наме́рение ср. наме́р, -ру м.; (замысел, умысел) заме́р, -ру м.;

без (вся́кого) наме́рения без (уся́кага) наме́ру;

с наме́рением з наме́рам; (нарочно) наўмы́сна, знаро́к;

твёрдое наме́рение цвёрды наме́р;

до́брые наме́рения до́брыя наме́ры;

возыме́ть наме́рение займе́ць наме́р;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

натя́жка ж.

1. (действие) наця́гванне, -ння ср.; (натуживание — ещё) напіна́нне, -ння ср.;

2. (насильственное допущение и т. п.) наця́жка, -кі ж.;

с натя́жкой з наця́жкай;

без натя́жек без наця́жак;

натя́жка в объясне́нии наця́жка ў тлумачэ́нні;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

исключе́ние ср.

1. (действие) выключэ́нне, -ння ср.;

2. (уклонение от нормы, отступление от правил) выключэ́нне, -ння ср.; вы́нятак, -тка м.;

без исключе́ния без выключэ́ння;

за (небольши́м) исключе́нием за (невялі́кім) выключэ́ннем (вы́няткам);

составля́ть исключе́ние з’яўля́цца выключэ́ннем;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чин

1. чын, род. чы́ну м.;

2. (чиновник) уст. чын, род. чы́на м.;

3. (порядок) уст. лад, род. ла́ду м.; (обычай) звы́чай, -чаю м.;

◊

без чино́в без цырымо́ніі;

чин чи́ном як след, як ма́е быць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)