popełnić

зак. зрабіць, учыніць;

popełnić samobójstwo — учыніць самазабойства; зрабіць сабе смерць;

popełnić błąd — зрабіць памылку;

popełnić przestępstwo — учыніць (здзейсніць; зрабіць) злачынства

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

сам, сама́ займ.:

ён [яна́] прыйшо́ў [прыйшла́] сам(а́) er [sie] ist selbst gekómmen; er [sie] ist von selbst gekómmen (без запрашэння);

сам па сабе́ ён нядрэ́нны (чалаве́к) an und für sich ist er kein schléchter Mensch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

асе́лы

1. (які зляжаўся, стаў ніжэйшы) ábgesackt; éingesunken;

2. (які апаў, апусціўся) ábgelagert;

3. (які знайшоў сабе пастаяннае прыстанішча) sésshaft [ánsässig] geworden;

4. (пра глебу, кучу, будынак і пад.); éingesunken (які абрынуўся, абваліўся); ábgesackt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Rückendeckung f -, -en вайск. тылаво́е прыкрыццё; перан. падтры́мка, дапамо́га, (пад)страхо́ўка;

sich (D) ~ verscháffen перан. забяспе́чыць сабе́ падтры́мку, застрахава́ць сябе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schädel m -s, - чэ́рап;

sich (D) den ~ éinrennen* (з-за ўпа́ртасці) звярну́ць сабе́ галаву́ [ка́рак];

er hat éinen hárten ~ ён упа́рты [цвердало́бы]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

umfassen II umfássen

vt

1) ахапля́ць, абдыма́ць

2) змяшча́ць (у сабе́); ахо́пліваць (у дакладзе і г.д.)

3) вайск. ахапля́ць (праціўніка)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

veréinen vt

1.

1) аб’ядно́ўваць, злуча́ць

2) спалуча́ць (у сабе)

2. ~, sich аб’ядно́ўвацца, злуча́цца (у агульную арганізацыю, фірму і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

даі́ць, даю, доіш, доіць; заг. даі; незак., каго.

1. Выцэджваць малако з вымя. Мы зачыняліся ў хляве, я трымаў лямпу, а мама даіла карову. Брыль.

2. перан. Разм. Бессаромна вымагаць, браць сабе чые‑н. сродкі. [У Кацярыны] кватэра свая, і, як ні кажы, не першы год доіць буфет. Гроднеў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

далі́ць, ‑лію, ‑ліеш, ‑ліе і ‑лью, ‑льеш, ‑лье; ‑ліём, ‑ліяце і ‑льём, ‑льяце; заг. далі; зак., што і чаго.

Дабавіць, наліваючы да якога‑н. узроўню. Даліць гаршчок. Даліць у чайнік вады. □ Дзямід Сыч даліў свой кубак і шумна, нібы глушачы ў сабе пякучую тугу, загаварыў. Паслядовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ёмістасць, ‑і, ж.

1. Здольнасць змясціць у сабе пэўную колькасць чаго‑н.; унутраны аб’ём. Ёмістасць рэзервуара. Ёмістасць транспартных сродкаў. □ Набралі мы посуд сярэдняй ёмістасці і пайшлі. Дубоўка.

2. перан. Якасць ёмістага (у 2 знач.). Ёмістасць параўнанняў.

3. Спец. Пасудзіна для захоўвання чаго‑н. Напоўніць ёмістасці газам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)