Прыдзю́жыць ’моцна пайсці (пра дождж)’ (рэч., Нар. сл.). Відаць, экспрэсіўнае ўтварэнне з коранем дзюж‑, у якім спалучаецца семантыка прысл. ду́жа ’вельмі’ і прым. ду́жы ’моцны’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
зашлёпаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць шлёпаць. //Пайсці, паехаць шлёпаючы. Язэп устаў з пасцелі, босымі нагамі зашлёпаў да парога.Пянкрат.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
залажы́цца, ‑лажуся, ‑ложышся, ‑ложыцца; зак.
Заключыць у спрэчцы ўмову, па якой той, хто прайграе, павінен што‑н. выканаць; пайсці ў заклад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
zabuzować
зак.пайсці ў запой; упіцца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
гадзі́нкаж.разм. Stündchen n -s, -;
пайсці́ на гадзі́нку auf ein Stündchen fórtgehen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
падпо́ллен.паліт. Illegalität f -;
пайсці́ ў падпо́лле in die Illegalität géhen* [tréten*]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Pied Piper[ˌpaɪdˈpaɪpə]n. чалаве́к, які́ можа ўгавары́ць і́ншых людзе́й пайсці́ за ім або́ рабі́ць што-н. ра́зам; лі́дар
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
АПАЗІ́ЦЫЯў мовазнаўстве,
фармальнае адрозненне моўных адзінак, якому адпавядае адрозненне ў семантыцы. Так, бел. словы «лес» і «лёс» адрозніваюцца гукамі [э] і [о], што сігналізуе пра розніцу ў значэнні. У граматыцы семантычнае адрозненне рэалізуецца ў супрацьпастаўленні формаў (напр.: ‘цяперашні час’ і ‘прошлы час’ — «будуе» і «будаваў»); наяўнасць апазіцыі — абавязковая ўмова існавання граматычнага значэння. У лексіцы апазіцыя семантычных кампанентаў рэалізуецца ў лексемах (напр.: «прыйсці» — ‘пачаць знаходзіцца’ і «пайсці» — ‘перастаць знаходзіцца’ ў пэўным месцы). Упершыню паняцце апазіцыі распрацавана М.С.Трубяцкім.