чысцёха, -і, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -цёсе, Т -ай (-аю), ж., мн. -і, -цёх (разм.).
Пра таго, хто вельмі любіць чысціню і імкнецца да чысціні.
Жонка мая вялікая ч.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ПРАКАПО́ВІЧ (Ігар Міхайлавіч) (н. 9.12.1960, г. Паставы Віцебскай вобл.),
бел. пісьменнік, краязнавец. Скончыў БДУ (1985). З 1986 настаўнічае ў Паставах. Друкуецца з 1986. У вершах (зб-кі «Рэха малітваў», 1993; «Намагнічаны космас», 1996; «Шляхі наканаванага бязмежжа», 1999) — боль за знявечаную Чарнобылем Беларусь, узрушанасць, задушэўнасць, разважлівасць, трывога за знішчэнне зямнога хараства, заклікі любіць родную зямлю. Аўтар краязнаўчых кніг «Фізічная геаграфія Пастаўскага раёна» (1994), «Адкуль паходзяць назвы. Назвы рэк і азёр Пастаўскага раёна» (2000), артыкулаў па гісторыі і геаграфіі Пастаўскага р-на, школьнага краязнаўства, апавяданняў і п’ес. Піша і выконвае бардаўскія песні.
І.У.Саламевіч.
т. 12, с. 544
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вастрасло́ў, ‑слова, м.
Чалавек, які любіць вастрасловіць, дасціпны, востры на язык; жартаўнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пяю́н, пеюна, м.
Разм. Той, хто вельмі любіць пець, многа спявае; пявун.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бульбя́нік, -а і -у, мн. -і, -аў, м.
1. -у, зб. Націнне бульбы.
Б. пажоўк.
2. -а. Аладка з дранай сырой бульбы; дранік.
Напячы бульбянікаў.
3. -а. Той, хто вельмі любіць бульбяныя стравы (разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паважа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.
1. каго-што. Адносіцца з павагай да каго-, чаго-н.
П. старэйшых.
П. чужую думку.
Прымусіць сябе п.
2. што. Любіць, цаніць што-н.
П. тэатральнае мастацтва.
П. рыбалку.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэзанёр, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Чалавек, які любіць весці доўгія разважанні павучальнага характару.
2. Дзеючая асоба п’есы, рамана, якая звычайна выражае адносіны аўтара да падзей (спец.).
|| прым. рэзанёрскі, -ая, -ае.
Р. тон.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Мілава́цца, мілава́ць, мі́ловаць ’узаемна любіць, лашчыцца, абнімацца’, ’песціць, любіць’, милова́ньне ’далікатныя адносіны’ (ТСБМ, Нас., Яруш., ТС). Да прасл. milovati (sę). Гл. мі́лы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
анекдаты́ст, ‑а, М ‑сце, м.
Чалавек, які любіць анекдоты і добра іх расказвае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
варкатлі́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які любіць варкатаць.
2. Ціхі, мяккі, пяшчотны (пра голас).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)