an appreciable increase адчува́льнае павелічэ́нне;
an appreciable change in temperature прыкме́тнае змяне́нне тэмперату́ры;
appreciable difference істо́тная ро́зніца;
an appreciable amount зна́чная ко́лькасць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
дэфарма́цыя
(лац. deformatio)
1) змяненне формы і памераў цела пад уздзеяннем знешніх сіл (напр. д. тары пры пагрузцы, д. пазваночніка);
2) перан. непажаданае змяненне якіх-н уласцівасцей, уяўленняў, паняццяў (напр. д. асноўных прынцыпаў маралі).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
варыя́цыя
(лац. variatio = змяненне)
1) відазмяненне другарадных элементаў чаго-н. пры захаванні асноўнага;
2) варыянт распрацоўкі або паўтарэння асноўнай музычнай тэмы;
3) мат.змяненнефункцыі пры яе лінеарызацыі, для звычайных функцый супадае з дыферэнцыялам, адно з асноўных паняццяў варыяцыйнага злічэння.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
карэкты́ў
(фр. correctif, ад лац. correctus = папраўлены)
частковае змяненне чаго-н., папраўка (напр. унесці карэктывы ў план).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
нава́цыя
(лац. novatio = абнаўленне, змяненне)
1) пагадненне бакоў аб замене аднаго заключанага імі абавязацельства другім;
2) новаўвядзенне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тангенсо́іда
(ад тангенс + -оід)
мат. крывая лінія, якая графічна паказвае змяненне тангенса ў залежнасці ад змянення вугла.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АЛЬТЭРА́ЦЫЯ (ад лац. alteratio змяненне) у музыцы, 1) павышэнне або паніжэнне ступені асн. гукарада без змены яе назвы. Знакі альтэрацыі: ♯ (дыез, павышэнне на паўтон), ♭ (бемоль, паніжэнне на паўтон), 𝄪 (дубль-дыез, павышэнне на тон), ♭♭ (дубль-бемоль, паніжэнне на тон), ♮ (бекар, адмаўленне ад папярэдняга павышэння ці паніжэння гуку). Знакі альтэрацыі, выстаўленыя ў пач. нотнага радка пры ключы, дзейнічаюць ва ўсіх актавах, пакуль іх не зменяць, знакі альтэрацыі перад нотай (выпадковыя) — толькі ў адной актаве ў межах аднаго такта.
2) У вучэнні аб гармоніі — адзін з тыпаў храматыкі (гл.Храматызм).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адле́жаць, адляжа́ць
1. (выклікаць змяненне) taub [gefühllos] máchen;
ён адле́жаў сабе́ руку́ sein Arm ist vom Líegen ganz steif;
2. (праляжаць у пасцелі):
адле́жаць ме́сяцéinen Mónat im Bett zúbringen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Варо́ўня ’цёплы свіран, куды ставяць на зіму капусту, бульбу і інш.’ (Мядзв.). Змяненне першапачатковага варыўня́ (гл.) пад уплывам дзеяслова *вараваць < польск.warować ’захоўваць, ахоўваць і да т. п.’? Ці ўтварэнне прама ад гэтага дзеяслова? Параўн. палес.варо́вны(й) (пра пасудзіну для квашанай гародніны) (Лысенка, ССП). Параўн. таксама вараўня́ ’пограб, яма, у якой хаваюць бульбу’ (Бяльк.). Гл. яшчэ варыўня́.