2) літ. від няпоўнай рыфмы, у якой сугучныя зычныя гукі пры частковай або поўнай разбежцы галосных.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
odpowiednio
do czego адпаведна чаму, згодназ чым;
odpowiednio do czasu (okoliczności) — у адпаведнасці з часам (абставінамі)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
compliance
[kəmˈplaɪəns]
n.
1) усту́пчывасьць, пада́тлівасьць, пако́рлівасьць f.
2) выкана́ньне n. (жада́ньня, зага́ду); падпара́дкаваньне n.
in compliance with his orders — зго́дна, адпаве́дна зь яго́ным зага́дам
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
accordance
[əˈkɔrdəns]
n.
1) зго́днасьць; адпаве́днасьць f.
in accordance with — адпаве́дна да чаго́; зго́дна з чым
2) нада́ньне, дарава́ньне n.
accordance of privilege — нада́ньне прывіле́ю
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
adjudicate
[əˈdʒu:dɪkeɪt]1.
v.t.
судзі́ць; ула́джваць спра́ву зго́дна з зако́нам
2.
v.i.
прыйма́ць пастано́ву
The court adjudicated on the case — Суд прыня́ў пастано́ву ў спра́ве
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ЖЫЦЦЁВАЯ ЁМІСТАСЦЬ ЛЁГКІХ,
максімальны аб’ём паветра, які выдыхаецца пасля самага глыбокага ўдыху. Пры макс. выдыху колькасць газаў у лёгкіх памяншаецца да астаткавага аб’ёму (каля 1,5 л), што разам з Ж.ё.л. складае агульную ёмістасць лёгкіх. У норме Ж.ё.л. раўняецца каля 0,75 агульнай ёмістасці і характарызуе макс. аб’ём, у межах якога чалавек можа мяняць глыбіню свайго дыхання. Пры спакойным дыханні здаровы дарослы чалавек удыхае і выдыхае 0,3—0,5 л паветра (т.зв. дыхальны аб’ём). Велічыня Ж.ё.л. у норме залежыць ад полу, узросту, целаскладу, фіз. развіцця чалавека; пры захворваннях істотна памяншаецца. Вызначаюць з дапамогай спіраграфіі, згодна з табліцамі, намаграмамі і формуламі. У мужчын Ж.ё.л. складае 3,5—4,5 л (у добра трэніраваных да 6), у жанчын — 2,5—3,5 л.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПА Д’АКСЬЁН (франц. pas d’action ад pas крок + action дзеянне),
складаная муз.-танц. форма, арганічна звязаная з развіццём балетнага сюжэта; адна з асн. форм дзейснага танца. Раскрывае драм. змест. асобнай балетнай сцэны ці ўсяго балетнага спектакля. У П. д’а. ўдзельнічаюць салісты, карыфеі, кардэбалет. Як сінтэз пантамімы і чыстага танца стаў асновай балетных пастановак Ж.Ж.Навера. У эпоху рамантызму, згодна з працэсамі сімфанізацыі музыкі і ўдасканалення класічнага танца, набываў больш выразную структуру. Паступова склалася форма, якая ўключала выхад (антрэ) усіх удзельнікаў, адажыо салістаў у суправаджэнні карыфеяў і кардэбалета, шматлікіх варыяцый і агульнай коды. Канчатковую форму дзейсны танец набыў у балетах М.Петыпа, дзе ў кульмінац. моманты дзеяння выяўляў патаемныя пачуцці герояў. Сустракаецца і ў сучасных балетах.