трохгадо́вы, -ая, -ае.

1. Які праіснаваў, працягваецца тры гады.

Т. тэрмін.

Трохгадовае навучанне.

2. Узростам у тры гады.

Трохгадовае дзіця.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зба́лаваць сов. избалова́ть;

бацькі́ ~валі дзіця́ — роди́тели избалова́ли ребёнка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разба́лаваць сов. избалова́ть, разбалова́ть;

р. дзіця́ — избалова́ть (разбалова́ть) ребёнка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

педо́лаг

(ад гр. pais, -idos = дзіця + -лаг)

спецыяліст у галіне педалогіі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

conceive [kənˈsi:v] v.

1. разуме́ць, спасціга́ць; заду́мваць

2. зача́ць (дзіця)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

mite [maɪt] n.

1. zool. клешч

2. infml мале́нькае дзіця́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

золатавало́сы, ‑ая, ‑ае.

З валасамі залацістага колеру. Золатавалосае дзіця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заслі́ніцца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца; зак.

Запэцкацца слінаю. Дзіця заслінілася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прасту́длівы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Схільны да прастуды. Прастудлівае дзіця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

данасі́ць, -нашу́, -но́сіш, -но́сіць; -насі́; -но́шаны; зак.

1. што. Скончыць насіць што-н., перанесці поўнасцю з аднаго месца на другое.

Д. салому ў пуню.

2. што. Канчаткова знасіць (вопратку, абутак).

Д. боты да дзірак.

3. каго. Нарадзіць дзіця не раней за нармальны тэрмін.

Парадзіха данасіла дзіця.

|| незак. дано́шваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)