стацыяна́рны
(
1) які мае пастаянную арганізацыю і месцазнаходжанне (
2) звязаны з бальнічным лячэннем хворых (
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
стацыяна́рны
(
1) які мае пастаянную арганізацыю і месцазнаходжанне (
2) звязаны з бальнічным лячэннем хворых (
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
білья́рдны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае дачыненне да більярда.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БЕЛАРУ́СКІ РАБО́ЧЫ КЛУБ.
Існаваў у 1920 у Мінску. Праводзіў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
фундамента́льны
(
1) трывалы, моцны, вялікі (
2) асноўны, галоўны (
3) грунтоўны, салідны, глыбокі па зместу (
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
публи́чный
публи́чная ле́кция публі́чная ле́кцыя;
публи́чная библиоте́ка
публи́чное пра́во
публи́чные торги́ публі́чныя таргі́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ДЫЯДО́Р СІЦЫЛІ́ЙСКІ (
старажытнагрэчаскі гісторык. Аўтар працы «Гістарычная
Літ.:
Строгецкий В.М. Возникновение и развитие исторической мысли в Древней Греции: (На материале изучения «Исторической библиотеки» Диодора Сицилийского). Горький, 1985.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
узбагаці́цца, ‑гачуся, ‑гацішся, ‑гаціцца;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чыта́ч, ‑а,
1. Той, хто чытае якія‑н. творы, да каго звернуты творы пісьменнасці.
2. Наведвальнік, абанент грамадскай бібліятэкі, чытальні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГРЫГАРО́ВІЧ (Ігар Уладзіміравіч) (23.1.1936, Мінск — 26.7.1986),
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«МАСТА́ЦКАЯ ЛІТАРАТУ́РА»,
выдавецтва
Выдавала серыі: «
А.В.Спрынчан.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)