бунд, ‑а, Мдзе, м.

Усеагульны яўрэйскі сацыял-дэмакратычны саюз — дробнабуржуазная нацыяналістычная партыя меншавіцкага напрамку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадаскі́д, ‑у, Мдзе, м.

Гідратэхнічнае збудаванне для спуску лішняй вады з вадасховішчаў. Запасны вадаскід.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вугляро́д, ‑у, Мдзе, м.

Хімічны элемент, які з’яўляецца асновай усіх арганічных рэчываў у прыродзе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грузд, ‑а, Мдзе, м.

Грыб з шырокай белай увагнутай шапачкай і кароткай тоўстай ножкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гукара́д, ‑а, Мдзе, н.

Рад музыкальных гукаў, размешчаных у якой‑н. паслядоўнасці. Натуральны гукарад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вярблю́д, ‑а, Мдзе, м.

Буйная аднагорбая або двухгорбая жвачная жывёліна пустынь і сухіх стэпаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вяршэ́нстваваць, ‑ствую, ‑ствуеш, ‑ствуе; незак.

Уст. Быць галоўным дзе‑н., у чым‑н., ўзначальваць, панаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алеба́рда, ‑ы, ДМдзе, ж.

Старажытная зброя — сякера на доўгім дрэўку, якое заканчваецца кап’ём.

[Фр. hallebarde з араб.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ара́ты, ‑ага, м.

Той, хто арэ зямлю; земляроб. Дзе араты плача, там жняя скача. Прыказка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адпая́цца, ‑яецца; зак.

Аддзяліцца на тым месцы, дзе прыпаяна, пад уздзеяннем высокай тэмпературы. Кран адпаяўся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)