unqualified [ˌʌnˈkwɒlɪfaɪd] adj.
1. які́ не ма́е кваліфіка́цыі;
an un-qualified teacher недыпламава́ны наста́ўнік
2. безагаво́рачны; аб салю́тны, безумо́ўны;
unqualified praise ве́льмі высо́кая пахвала́;
be an unqualified success мець я́ўны по́спех
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
veer [vɪə] v.
1. мяня́ць напра́мак; паваро́чваць, рабі́ць віра́ж
2. рапто́ўна змяні́ць (думку, паводзіны і да т.п.);
He veers about like a weather cock. Ён як флюгер (не мае цвёрдых перакананняў).
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
well-intentioned [ˌwelɪnˈtenʃnd] adj. які́ дзейнічае з ле́пшымі наме́рамі;
He is well-intentioned but not very good at getting things done. Ён мае добрыя намеры, але ў яго не ўсё атрымліваецца.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
АБСУ́РД (ад лац. absurdus недарэчны),
1) бязглуздзіца, бяссэнсавасць, недарэчнасць.
2) У матэматыцы і логіцы сцвярджэнне, якое не мае сэнсу ў межах дадзенай тэарэт. сістэмы, прынцыпова несумяшчальнае з ёй.
т. 1, с. 46
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАГНІТАРАДЫЁЛА,
бытавы радыётэхнічны апарат, у якім функцыянальна і канструкцыйна аб’яднаны магнітафон, радыёпрыёмнік і электрафон. Мае агульныя блок сілкавання, узмацняльнік магутнасці нізкай частаты і акустычную сістэму. Гл. таксама Магнітола.
т. 9, с. 478
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Развіні́чыцца ’разбэсціцца’ (в.-дзв., Сл. ПЗБ). Няясна. Магчыма, мае сувязь з віно́ або з віна́.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Стахе́й ‘ашуканец, падманшчык’ (ПСл). Цёмнае слова. Магчыма, мае аказіянальнае паходжанне ад уласнага імені Стахе́й (< Яўстафій).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Пасле́днік ’паслядоўнік’ (Нас.). Утворана ад выразу (ісці) па слядах. Польск. poślednik ’патомак’ мае іншую семантыку.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пляву́рына ’цвёрдае, акасцянеўшае мяса’ (Варл.). Да плява (гл.), суф. ‑ур‑ын‑а мае дэпрэсіўнае адценне.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
«А́РМІЯ ВЫРАТАВА́ННЯ»
(англ. Salvation Army),
міжнародная рэлігійна-філантрапічная арг-цыя. Засн. ў 1865 у Лондане англ. прапаведнікам-метадыстам У.Бутсам, да 1878 наз. Хрысціянская місія. Дзейнасць арг-цыі пабудавана паводле ваен. прынцыпу (кіраўнік мае званне генерала). У рабоце спалучае пропаведзь Евангелля і практычную сац. службу, накіраваную на аблягчэнне становішча тых, хто церпіць нястачу і мае патрэбу ў дапамозе (арганізацыя грамадскіх сталовак, начлежак, бальніц, школ і г.д.). Дзейнічае ў 96 краінах, налічвае больш за 14 тыс. карпусоў-прыходаў (1994). Штаб-кватэра ў Лондане.
т. 1, с. 495
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)