пратэстава́ць
1. несов. протестова́ть;
2. сов. и несов., фин., торг. протестова́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пэ́цкаль, ‑я, м.
Разм.
1. Той, хто пэцкае (у 1 знач.).
2. Той, хто няўмела, неахайна робіць што‑н. (пераважна пра мастака, пісьменніка). На торг не спяшаўся [мастак], Як пэцкаль адзін мой знаёмы, Што лепіць пачвараў І возіць збываць у раёны. Гілевіч. Сапраўдны ты рыбак ці проста пэцкаль?! Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Таргава́ць ’прыцэньвацца, дамаўляцца аб цане; займацца купляю і продажам’ (ТСБМ, Некр. і Байк., Сл. ПЗБ, Стан., Федар. 4, Сержп. Прымхі), таргува́ць, тыргува́ць ’тс’ (Бяльк.), торгова́ць (ТС), ст.-бел. пустили търговатъ, поидешь торговатъ (1341 г., Карскі 2–3, 400). Гл. торг.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
фрахто́вка ж., мор., торг. фрахто́ўка, -кі ж., фрахтава́нне, -ння ср.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
валавы́ торг., эк. валово́й;
в. дахо́д — валово́й дохо́д;
~ва́я праду́кцыя — валова́я проду́кция
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рассы́пка ж.
1. (действие) рассы́пка;
2. торг. (потеря в весе) рассы́пка; растру́ска
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
не́тто прил., торг. не́та нескл.;
не́тто-ве́с ж.-д. не́та-вага́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ро́зница торг. ро́зніца, -цы ж.;
продава́ть в ро́зницу прадава́ць у ро́зніцу (разг. ураздро́б);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заве́зены
1. завезённый, отвезённый, увезённый;
2. торг. завезённый; забро́шенный;
3. завезённый;
1-3 см. заве́зці
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тарго́ўля ’торг, купля’ (Байк. і Некр.), ’гандаль’ (Бяльк.), ’гандлёвая сетка’ (даўг., Сл. ПЗБ), ’гандлёвая дзейнасць’ (брасл., Сл. ПЗБ). Укр. торгі́вля ’гандаль’, рус. торго́вля ’тс’. Усходнеславянскае арэальнае ўтварэнне ад таргаваць (гл.) па тыпу гадоўля (ад гадаваць), галадоўля (ад галадаць) і пад.; адносна ўтварэнняў з суф. ‑оўл‑я гл. Сцяцко, Афікс. наз., 91. З захаду беларускага моўнага арэала актыўна выцяснялася германізмам (ідышызмам?) гандаль.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)