flimsy [ˈflɪmzi] adj.

1. нямо́цны; ненадзе́йны

2. то́нкі і празры́сты;

a flimsy dress то́нкая, празры́стая суке́нка

3. сла́бы; неперакана́ўчы;

a flimsy excuse сла́бае апраўда́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

драні́ца ж.

1. (тонкая, узкая дощечка) дра́нка, драни́ца;

2. собир., только мн. дра́нка, дрань; щепа́; см. дра́нка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ІРО́НІЯ (грэч. eirōneia літар. прытворства),

1) тонкая, прыхаваная насмешка. Адмаўленне або асмяянне, якім прытворна надаецца форма згоды або ўхвалення. Заснавана на іншасказанні, калі сапраўдны сэнс выказвання з’яўляецца процілеглым або адмаўляе яго.

2) У эстэтыцы від камічнага, калі смешнае прыхавана пад маскай сур’ёзнага (у процілегласць гумару). Утойвае ў сабе пачуццё перавагі або скептыцызму.

т. 7, с. 325

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Бязу́мінка ’тонкая дошка’. Гл. базу́манка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

шні́цэль

(ням. Schnitzel)

тонкая адбіўная ці рубленая катлета.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

РАТАПРЫ́НТ (англ. rotaprint ад лац. rota кола + англ. print друк),

малафарматная ратацыйная друкарская машына для аператыўнага размнажэння малатыражных выданняў спосабам афсетнага друку. Друкарскай формай у Р. служыць тонкая алюм. фольга ці спец. папера, на якую электраграфічным, фатаграфічным ці інш. спосабамі наносяць тэкст ці малюнкі. Пасля адпаведнай хім. апрацоўкі форма замацоўваецца на цыліндры Р. для друкавання тыражу.

т. 13, с. 370

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Filet [-'le:] n -s, -s

1) філе́, то́нкая се́тка

2) філе́, філе́йная ча́стка (тушы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

фане́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да фанеры. Фанерная фабрыка. // Зроблены з фанеры. Фанерная скрынка. Фанерны чамадан. □ Тонкая фанерная перагародка давала магчымасць пачуць кожнае слова. Пятніцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шні́цэль, ‑ю, м.

Тонкая адбіўная ці рубленая катлета. Натуральны шніцэль. □ Сашка, відаць, чакаў вострага слова ад хлопцаў і хутчэй за ўсіх пастараўся з’есці свой шніцэль. Гроднеў.

[Ням. Schnitzel.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парка́ль

(фр. percale)

тонкая баваўняная тканіна з набіўным рысункам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)