zsunąć

зак. ссунуць;

zsunąć stoły — ссунуць сталы;

zsunąć czapkę na bakier — ссунуць шапку набакір (набок)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

continual

[kənˈtɪnjuəl]

adj.

1) бесьперапы́нны, ста́лы

the continual wash of the tides — заўсёдныя прылі́вы й адлі́вы

2) раз-по́раз, паўто́рны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

nagging

[ˈnægɪŋ]

1.

n.

чапля́ньне, бурчэ́ньне, ныцьцё n.

2.

adj.

1) прычэ́плівы, прыдзі́рлівы

2) даку́члівы

nagging pain — ста́лы даку́члівы боль

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

паўстаўля́ць сов. (о многом)

1. (поместить внутрь чего-л.) вста́вить;

п. шы́бы — вста́вить стёкла;

2. (занять чем-л. всю площадь) уста́вить;

п. сталы́ ядо́й — уста́вить столы́ едо́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

groan2 [grəʊn] v.

1. стагна́ць;

groan with pain стагна́ць ад бо́лю;

moan and groan (пастаянна) ска́рдзіцца, хны́каць

2. fml лама́цца, угіна́цца пад цяжа́рам;

The tables were groaning with food. Сталы гнуліся ад ежы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

patron [ˈpeɪtrən] n.

1. апяку́н;

a patron of the arts мецэна́т

2. fml пастая́нны, ста́лы, заўсёдны кліе́нт;

Patrons are requested to leave their bags in the cloakroom. Кліентаў просяць пакінуць свае сумкі ў гардэробе.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дзелаві́ты, ‑ая, ‑ае.

Старанны і ўмелы ў рабоце; дзелавы (у 2 знач.). Вырастаў юнак сталы, дзелавіты, які ўмеў сярод усялякіх спраў адразу ўбачыць самае важнае і найбольш патрэбнае. Чорны. // Які выражае занятасць справай; сур’ёзны. Я стаяў збоку і любаваўся дзедам: яго маладым настроем, яго дзелавітай клапатлівасцю. Якімовіч. Аляксею падабалася простая, дзелавітая гутарка падпалкоўніка. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заўсёднік, ‑а, м.

Разм. Сталы наведвальнік чаго‑н. Варта іншаму скептыку разок-другі наведаць гарадскі клуб турыстаў, пагутарыць з яго заўсёднікамі, як, глядзіш, праз пэўны час і ў яго з’яўляюцца сімптомы дзіўнага «захворвання» — імя якому турызм. «Звязда». Акрамя харыстаў і заўсёднікаў бібліятэкі — хлопцаў і дзяўчат, на голас баяна прыйшлі маладзіцы і пажылыя жанчыны. «Беларусь».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

соли́дный

1. (прочный, надёжный) трыва́лы, мо́цны, грунто́ўны;

2. (важный, представительный) пава́жны, самаві́ты;

3. (серьёзный, не легкомысленный) сур’ёзны, ста́лы;

4. (значительный) зна́чны; (большой) вялі́кі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КЛІМТ ((Klimt) Густаў) (14.7.1862, Вена — 6.2.1918),

аўстрыйскі жывапісец. Вучыўся ў маст.-прамысл. школе ў Вене (1875—83). Адзін з заснавальнікаў (1897) і прэзідэнт (да 1905) аб’яднання «Венскі Сецэсіён». Раннім творам уласцівы традыцыі сімвалізму; карціны «Байка» (1883), «Ідылія» (1884), «Каханне» (1895), плафоны Венскага гар. т-ра (1888) і інш. У сталы перыяд працаваў у стылі мадэрн. Творчасць вызначалася асіметрычнасцю кампазіцый, шырокім выкарыстаннем арнаментыкі, плоскаснасцю выяў, з якой кантрастуе натуралістычнасць прапрацоўкі твараў і рук. Сярод работ: «Русалкі» (каля 1899), «Медыцына» (1900—07), «Юдзіф і Алаферн» (1901), «Тры ўзросты жанчыны» (1905), «Пацалунак» (1907), «Смерць і жыццё» (1911—15), «Адам і Ева» (1917—18); партрэты Ф.​Рыдлер (1906), А.​Блох-Баўэр (1907), І.​Штаўдэ (1917—18); пейзаж «Поле макаў» (1907) і інш.

В.​Я.​Буйвал.

Г.Клімт. Пацалунак. 1907.

т. 8, с. 342

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)