экано́міка, ‑і, ДМ ‑міцы, ж.

1. Сукупнасць вытворчых адносін пэўнага грамадскага ладу, якія адпавядаюць развіццю прадукцыйных сіл грамадства. Эканоміка сацыялізма.

2. Стан народнай гаспадаркі, гаспадарчае жыццё (краіны, раёна і пад.). Эканоміка Беларусі. Эканоміка Поўначы. □ За мінулыя гады працоўны народ брацкай краіны дабіўся выдатных поспехаў у развіцці эканомікі, культуры, навукі, аховы здароўя, адукацыі і сацыяльнага забеспячэння. «Звязда». // Структура і фінансава-матэрыяльны стан якой‑н. галіны гаспадарчай дзейнасці. Эканоміка прамысловасць Эканоміка транспарту. □ Вясной.. [Васіль] прапанаваў калгаснікам мерапрыемствы, якія павінны былі хутка ўзняць эканоміку калгаса. Шамякін.

3. Навуковая дысцыпліна, аб’ектам вывучэння якой з’яўляецца фінансава-матэрыяльны бок якой‑н. гаспадарчай дзейнасці. Эканоміка вінаградарства. Эканоміка бульбаводства.

[Ад грэч. oikonomiké — майстэрства вядзення хатняй гаспадаркі.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фронт

(фр. front, ад лац. frons, -nits = лоб)

1) воінскі строй шарэнгай;

2) звернуты да праціўніка бок войск;

3) месца ваенных дзеянняў (у процілегласць тылу);

4) буйное вайсковае аб’яднанне пад кіраўніцгвам аднаго камандуючага;

5) аб’яднанне якіх-н. грамадскіх сіл для барацьбы за агульныя мэты (напр. народны ф.);

6) пэўная галіна гаспадарчай, грамадскай, культурнай і іншай дзейнасці (напр. культурны ф., працоўны ф.);

7) зона падзелу паміж рознымі паветранымі масамі ў атмасферы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аге́ньчык, ‑а і ‑у, м.

1. ‑у. Памянш.-ласк. да агонь (у 1 знач.). Каля зямлянкі тут прыветна Гарэў агеньчык чуць прыкметна. Колас. Задрыжалі рукі, і сэрца ўсхадзілася хутка, хутка, калі цьмяны агеньчык запалкі аблізаў па чарзе кожны з шнуроў. Лынькоў.

2. ‑а. Святло ад чаго‑н. у выглядзе кропкі; плямка святла. Зялёны агеньчык тралейбуса. Агеньчык цыгаркі. // перан. Бляск вачэй (звычайна як адлюстраванне якога‑н. унутранага стану чалавека). Зноў успыхнулі ў вачах Любы ранейшыя смяшлівыя агеньчыкі. Васілевіч.

3. ‑у; перан. Захапленне, запал, уздым. Міша Казлоў не любіць высокіх слоў: энтузіязм, камсамольскі агеньчык, працоўны ўздым. Ахвота да працы ў яго — патрэба душы. Мыслівец.

•••

На агеньчык (зайсці, забегчы) — зайсці да каго‑н. мімаходам, убачыўшы ў вокнах святло.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спіс м. разм. Liste f -, -n, Verzéichnis n -ses, -se;

пайме́нны спіс Námen(s)liste f námentliche Líste, Persónenverzeichnis n, Persónenliste f;

спіс прысу́тных Ánwesenheitsliste f;

спіс вы́баршчыкаў Wählerliste f;

паслужны́ спіс Díenstliste f; вайск. Personálbogen m -s, - і -bögen;

працо́ўны спіс Díenstliste f;

◊

чо́рны спіс schwárze Líste

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рабо́чы​II

1. Árbeiter-;

рабо́чы клас паліт. Árbeiterklasse f -;

з рабо́чага асяро́ддзя aus der Arbeiterschaft;

2. (працоўны) Arbeits-;

рабо́чы дзень Árbeitstag m -(e)s, -e, Wérktag m;

3. тэх. Árbeits-; Trieb-;

рабо́чае ко́ла Tríebrad n -(e)s, -räder;

рабо́чы ток Betríebsstrom m -(e)s;

рабо́чае напру́жанне Betríebsspannung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

obóz, obozu

м.

1. лагер;

obóz koncentracyjny — канцэнтрацыйны лагер;

obóz dla uchodźców — лагер уцекачоў (бежанцаў);

obóz jeniecki — лагер ваеннапалонных;

obóz pracy — працоўны лагер;

stanąć obozem — размясціцца лагерам;

2. табар;

obóz cygański — цыганскі табар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ко́дэкс м.

1. юрыд. Gesétzbuch n -es, -bücher;

мара́льны ко́дэкс Síttenkodex m -es і -, -e і -kódizes;

грамадзя́нскі ко́дэкс Bürgerliches Gesétzbuch (скар. BGB); Zivílgesetzbuch [-´vi:l-] n (скар. ZGB);

крыміна́льны ко́дэкс Stráfgesetzbuch n (скар. StGB);

працо́ўны ко́дэкс Árbeitsgesetzbuch n;

гандлёвы ко́дэкс Hándelsgesetzbuch n (скар. HGB);

2. гіст. (старажытны рукапіс) Kódex m -, -dizes

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спрактыкава́ны, ‑ая, ‑ае.

Які мае вопыт, практычныя веды ў якой‑н. галіне. Гэта быў стары спрактыкаваны паравознік, адзін з тых, пра каго кажуць: «Ну, гэты сабаку з’еў у сваёй справе!» Васілёнак. [Кляпнёў:] — Прашу! — і рухам спрактыкаванага падавальшчыка кінуў паднос на столік, паставіў пляшку. Шамякін. На чале груп стаялі спрактыкаваныя ў ваенных справах людзі. Колас. // Бывалы, умудроны жыццём. Драпеза быў ужо спакойны, і ў апошніх словах чуліся нават павучальныя ноткі чалавека бывалага і спрактыкаванага. Паслядовіч. Але спрактыкаваныя бацькі, як ні шкода было дзяцей, не згадзіліся ляцець наўздагон за імі. Пальчэўскі. // Пра рукі, вочы і пад. чалавека, які мае вялікі працоўны або жыццёвы вопыт. Спрактыкаванымі рукамі жанчына ўкруціла дзіця ў пялёнкі і пачала забаўляць. Даніленка. Скрыгануўшы каўшом аб нешта цвёрдае, Грыша спрактыкаваным вокам вызначыў, што гэта стары падмурак. Кавалёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

okres, ~u

м.

1. перыяд; этап; тэрмін;

okres czasu — прамежак часу;

okres gwarancji — гарантыйны тэрмін;

ochronny — перыяд, калі забаронена паляваць;

okres urzędowania — працоўны час;

okres wahadła фіз. перыяд хістання маятніка;

2. чвэрць (навучальнага года)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

укла́д I, -ду м., в разн. знач. укла́д;

бытавы́ ўклад — бытово́й укла́д;

дробнатава́рны ўклад — мелкотова́рный укла́д

укла́д II, -ду м., в разн. знач. вклад; (в какое-л. общее дело — ещё) ле́пта ж.;

зрабі́ць у. — сде́лать вклад;

тэрміно́вы ўклад — сро́чный вклад;

кашто́ўны ўклад у наву́ку — це́нный вклад в нау́ку;

працо́ўны ўклад — трудово́й вклад, трудова́я ле́пта

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)