працо́ўны

1. прым. Árbeits-, wérktätig, árbeitend; scháffend; erwórben, verdíent, erárbeitet (зароблены);

2. у знач. наз. м. Wérktätige (sub) m -n, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Berúfsjahre pl працо́ўны стаж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

workroom

[ˈwɜ:rku:m]

n.

працо́ўны пако́й

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Studíerzimmer n -s, - (працо́ўны) кабіне́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

part time

няпо́ўны працо́ўны дзень

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

full time

по́ўны працо́ўны дзень

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Árbeitsvertrag m -(e)s, -verträge працо́ўны дагаво́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

workpeople

[ˈwɜ:rk,pi:pəl]

n., pl., esp. Brit.

працо́ўны люд

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wérktätig a

1) працо́ўны

2) актыўны, які́ дзе́йнічае

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

васьмігадзі́нны áchtstündig;

васьмігадзі́нны працо́ўны дзень Áchtstundentag m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)