ГРАШО́ВА-КРЭДЫ́ТНЫ КРЫ́ЗІС,
парушэнне збалансаванасці грашова-крэдытнай сістэмы. Адрозніваюць цыклічныя грашова-крэдытныя крызісы, якія параджаюцца перыядычнымі дыспрапорцыямі ў працэсе вытв-сці, і спецыяльныя, выкліканыя надзвычайнымі эканам. і паліт. падзеямі, стыхійнымі бедствамі і інш. прычынамі.
т. 5, с. 418
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дысгармо́нія, ‑і, ж.
1. Парушэнне або адсутнасць гармоніі, бязладнае гучанне; немілагучнасць.
2. перан. Разлад, няўзгодненасць, разыходжанне чаго‑н. з чым‑н. На белым кані, малады і радасны, Станіслаў Югкевіч уносіў дысгармонію ў абставіны. Мікуліч.
[Ад грэч. dys і harmonia— сугучнасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
obraza
ж.
1. абраза, знявага; крыўда;
obraza majestatu — абраза вялікасці;
obraza sądu — абраза суда;
2. парушэнне; правіннасць;
obraza moralności — парушэнне правіл маралі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
перало́м, -у, мн. -ы, -аў, м.
1. Месца, па якім што-н. пераламана.
Змацаваць вясло на пераломе.
2. Парушэнне цэласці косці ў чалавека, жывёліны.
Закрыты п. бядра.
Асколачны п. косці.
3. перан. Рэзкая змена ў развіцці чаго-н.
П. у жыцці.
На пераломе.
|| прым. перало́мны, -ая, -ае (да 3 знач.).
П. перыяд гісторыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
outrage1 [ˈaʊtreɪdʒ] n.
1. абурэ́нне, гнеў, пачуццё знява́гі
2. парушэ́нне зако́на/прысто́йнасці; ганьбава́нне;
an outrage against humanity злачы́нства су́праць чалаве́цтва
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
blithe [blaɪð] adj.
1. (for/of) нядба́лы; бестурбо́тны, бесклапо́тны;
blithe disregard of the rule гру́бае парушэ́нне пра́віла
2. lit. шчаслі́вы, вясёлы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
wrongdoing [ˈrɒŋˌdu:ɪŋ] n. fml
1. парушэ́нне (парадку)
2. ке́пскі ўчы́нак, праві́ннасць;
Such wrongdoings should be punished. За такія паводзіны трэба караць.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
АНАХРАНІ́ЗМ (ад ана... + грэч. chronos час),
1) парушэнне храналагічнай дакладнасці, якое прыводзіць да неапраўданага ўнясення ў апісанне якой-н. эпохі рыс, характэрных для інш. часу.
2) З’явы, погляды, думкі, устарэлыя для пэўнай эпохі.
3) Перажытак мінулага.
т. 1, с. 341
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
неўрапа́тыя
(ад неўра- + -патыя)
парушэнне дзейнасці цэнтральнай нервовай сістэмы ў чалавека.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бясчы́нства, ‑а, н.
Грубае парушэнне парадку, агульнапрынятых нормаў; вельмі благі, непрыстойны ўчынак. [Скуратовіч:] — Вы думаеце, гэта адно каля нас робіцца такое бясчынства? Вы не чулі, што ў горадзе парабілася? .. Прадразвёрснага камісара ў гэтую самую ноч забілі. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)