упаўзці́, ‑зу, ‑зеш, ‑зе; ‑зём, ‑зяце;
1. Паўзучы, узлезці ўнутр чаго‑н. (аб паўзунах, насякомых).
2. Паўзком забрацца куды‑н.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
упаўзці́, ‑зу, ‑зеш, ‑зе; ‑зём, ‑зяце;
1. Паўзучы, узлезці ўнутр чаго‑н. (аб паўзунах, насякомых).
2. Паўзком забрацца куды‑н.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
stub
1) абло́мак, агры́зак -ка
2) карэ́нчык -а
3) кало́да
4) пень пня
5) недаку́рак -ка
1) выкарчо́ўваць; выко́пваць (з ко́ранем)
2) сту́кнуць наго́й аб не́шта
3) гасі́ць недаку́рак
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
спатыкну́цца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; ‑нёмся, ‑няцеся;
1. Зачапіўшыся за што‑н. пры хадзе, бегу, страціць раўнавагу.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэ́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Ісці, робячы частыя крокі.
2. Ісці, хадзіць наогул.
3. Хадзіць няўпэўнена, пачынаць хадзіць (пра дзяцей).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зачапі́цца I
зачапі́цца II
1. (за што) заде́ть; споткну́ться (обо что), запну́ться;
2. (з кім)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Сле́га, сліга́, слігаві́на ‘лага; кладзь, доўгае бервяно, якое кладуць на сохі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
бліску́чы, ‑ая, ‑ае.
1. Які бліскае, ззяе, вылучае святло, прамені.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перавалі́цца 1, ‑валюся, ‑валішся, ‑валіцца;
1. З цяжкасцю перабіраючыся, валачыся цераз што‑н., упасці на процілеглы бок чаго‑н.
2.
3.
перавалі́цца 2, ‑валіцца;
Сапсавацца ад празмернага валення (пра сукно, лямец і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капе́ц, ‑пца,
1. Куча агародніны, накрытая ад марозу саломай і прысыпаная зверху зямлёй.
2. Насып са слупам як межавы знак.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
настро́іць, ‑строю, ‑строіш, ‑строіць;
1. Надаць музычнаму інструменту пэўную вышыню гуку.
2. Падрыхтаваць да работы, наладзіць, адрэгуляваць (пра механізмы).
3. Выклікаць які‑н. настрой.
4. Выклікаць у каго‑н. якія‑н. пачуцці, думкі (у адносінах да каго‑, чаго‑н.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)