шумаві́к, ‑а,
Асоба, якая ў тэатры, на радыё, тэлебачанні і пад. стварае шумавыя эфекты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шумаві́к, ‑а,
Асоба, якая ў тэатры, на радыё, тэлебачанні і пад. стварае шумавыя эфекты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Гуслар (прафес. нар.
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Райскі (прыгонны
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Ярнефельт А. (
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Музы́кі ’танцы’, ’вечарынка з музыкай’, ’вячоркі з танцамі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ПРЫВА́ЛАЎ (Мікалай Іванавіч) (3.6.1868,
расійскі
Тв.:
Народныя музычныя інструменты Беларусі.
І.Дз.Назіна.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
цымбалі́ст, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
імпрэсіяні́ст
(
мастак,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
акардэані́ст
(ад акардэон)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
альты́ст
(ад альт)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)