Правава́цца ’судзіцца, мець цяжбу’ (Нас.; віл., Сл. ПЗБ), ’спрачацца, сварыцца’ (Сл. ПЗБ, Сцяшк. Сл.), ’апраўдвацца’ (Шат.), правува́ты ’крыўдзіцца’ (Сл. Брэс.), ст.-бел.правоватися ’кіравацца прававымі нормамі, судзіць па закону’ (Ст.-бел. лексікон). Да пра́ва (гл.); першапачаткова ’дамагацца права’. Сюды ж прасова́ць ’кіраваць’ (ТС).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Верыдаваць ’вяршыць, кіраваць, выклікаючы незадавальненне асяроддзя’ (КТС, Р. Сабаленка). Укр.вередува́ти, рус.кур., арл., смал., кубан.вередова́ть ’праяўляць незадавальненне, быць капрызным, наравістым’. Дзеяслоў уваходзіць у руска-ўкраінскі моўны арэал; параўн. шматлікія дэрываты ад укр.веред, рус.вере́да, вред, якія ўзыходзяць да прасл.verdъ.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
е́здзіць, е́зджу, е́здзіш, е́здзіць; незак.
1. Рухацца ў розных напрамках на якім-н. транспарце.
Е. на трамваі.
Е. на веласіпедзе.
2. Бываць дзе-н., наведваць каго-н., прыязджаючы.
Е. у госці.
3. Умець кіраваць якімі-н. сродкамі перамяшчэння.
Е. на матацыкле.
4. Не мець устойлівасці, рухацца, соўгацца па чым-н. (разм.).
Шкло ездзіць у аправе.
|| наз.язда́, -ы́, ДМ -дзе́, ж. (да 1—3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэжысе́р
(фр. régisseur, ад лац. regere = кіраваць)
пастаноўшчык спектакляў, фільмаў, эстрадных ці цыркавых праграм.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
дырыжо́р
(рус. дирижёр, ад фр. diriger = кіраваць)
асоба са спецыяльнай музычнай адукацыяй, якая кіруе хорам, аркестрам, оперным ці балетным спектаклем.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ban2[bæn]v. забараня́ць;
ban a newspaper закры́ць газе́ту;
He was banned from driving for two months. Яму забаранілі кіраваць аўтамабілем на працягу двух месяцаў.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
kutschíerenvi
1) (h)кірава́ць ко́ньмі
2) (h, s) е́хаць у карэ́це
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
dyrygować
незак.
1. дырыжыраваць;
dyrygować orkiestrą — дырыжыраваць аркестрам;
2.разм.кіраваць; распараджацца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
przewodzić
незак.komu/czemu стаяць на чале чаго; узначальваць што; кіравацьчым
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
зага́дваць1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
1.Незак.да загадаць 1.
2.чым. Кіраваць установай, распараджацца чым‑н. Бацька.. быў чыгуначнікам, маці — загадвала дзіцячым садам, жылі ў дастатку, дружна.Ваданосаў.Усім скаромным загадвае старая.Крапіва.
зага́дваць2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак.да загадаць 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)