Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Віск ’пранізлівы крык’ (БРС, КТС, Гарэц., Нас.), укр.виск, ст.-рус.вискъ (з XVII ст.), польск.wisk ’віск’; ’піск’; ’крык’, серб.-харв.ви̏ска ’крык, віск’; ’конскае іржанне’, макед.виск ’іржанне’; ’віск’, балг.виск ’іржанне’, ст.-слав.вискъ. Прасл.viskъ — гукапераймальнае ад vi‑ і суф. sk‑ъ. Праабражэнскі (1, 83) параўноўвае з н.-в.-ням.wiehern ’іржаць’, якое з’яўляецца ўзмацняльнай формай ад с.-в.-ням.wihen, ст.-в.-ням.wihôn (Клюге, 689). Гл. таксама визг (Фасмер, 1, 313; Шанскі, 1, В, 94).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
КАСТАГРЫ́З (Алег Данілавіч) (н. 11.8.1960, г. Кабулеты, Грузія),
бел. жывапісец і графік, прадстаўнік Віцебскай школы акварэлі. Скончыў Віцебскі пед.ін-т (1986). З 1989 выкладае ў Віцебскім ун-це. Яго творам, пераважна на фалькл., міфалагічныя, легендарна-казачныя і анімалістычныя сюжэты, уласцівы філас., часам рамант. скіраванасць, эксперыменты з колерам і фактурай: карціны «Крык пеўня», «Птушка райская Сірын», «Усходняя казка» (усе 1994), «Старая легенда», «Балада», «Час быка», «Шахерызада» (усе 1995), «Выкраданне Еўропы» (1996); афорты «Подых навальніцы» (1993), «Славянская казка» (1995) і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
аклама́цыя
(лац. acclamatio = крык)
прыняцце або адхіленне сходам якой-н. прапановы без падліку галасоў, на падставе рэакцыі ўдзельнікаў сходу, што выяўляецца ў выгуках, розных рэпліках.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
курлы́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Ствараць гукі, падобныя на «курлы» (пра жураўлёў). Не спяшаючыся цякла Біць, а ў высокім сінім небе журботна курлыкалі журавы.Навуменка.// Пераймаць крык жураўля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)