руйнава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; незак., што.

Ператвараць у руіны; разбураць. Б’юцца князі між сабою за ўладу і багацці, пустошаць сваімі войскамі суседнія землі, паляць і руйнуюць гарады, нішчаць людзей. В. Вольскі. Бывае і так, што руйнуе Плаціну вада; у гэтую пору Струяцца апошнія хвалі І сохне няшчасны ставок. Багдановіч. // Ліквідаваць, знішчаць. А лепш за ўсё гаіла .. [Зосіны] душэўныя раны дабрата людская. Яна руйнавала рэшткі недаверу яе да людзей і жыцця. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

quell [kwel] v.

1. падаўля́ць, знішча́ць, ні́шчыць;

quell the opposition зні́шчыць апазі́цыю;

quell an attempt сарва́ць спро́бу

2. супако́йваць, аслабля́ць, змякча́ць;

quell one’s fears падаві́ць у сабе́ страх;

quell one’s passions утаймава́ць пачу́цці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

smash​2 [smæʃ] v.

1. разбіва́ць; разбіва́цца ўшчэнт; лама́ць; лама́цца

2. infml разбіва́ць, знішча́ць (ворага);

smash into/against/thro ugh smb. сутыкну́цца з кім-н.;

He smashed into the wall. Ён урэзаўся ў сцяну.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

quench [kwentʃ] v.

1. наталя́ць, заспако́йваць;

quench one’s thirst наталі́ць сма́гу

2. fml тушы́ць, гасі́ць;

quench a fire тушы́ць пажа́р

3. падаўля́ць, знішча́ць (пачуцці, жаданні);

quench one’s desire падаві́ць жада́нне;

quench hope разбуры́ць надзе́ю

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ábschaffen vt

1) касава́ць, ліквідо́ўваць, адмяня́ць; знішча́ць;

Gesétze ~ адмяня́ць зако́ны

2) выво́дзіць з ужы́тку; вайск. зніма́ць з узбрае́ння

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

shatter [ˈʃætə] v.

1. (into) разбіва́ць на аско́лкі; разбіва́цца на дру́зачкі

2. разбура́ць, знішча́ць;

My hopes shattered. Мае надзеі пайшлі марна.

3. псава́ць, разла́джваць;

shatter confidence падрыва́ць даве́р;

I feel shattered. Я адчуваю сябе разбітым.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

erase [ɪˈreɪz] v.

1. выкрэ́сліваць, выключа́ць; знішча́ць;

She tried to erase the memory of that incident. Яна намагалася выкрасліць гэта здарэнне са сваёй памяці.

2. сціра́ць (з паперы або магнітнай стужкі); выдаля́ць (з памяці камп’ютара)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Труці́ць ‘знішчаць атрутай, рабіць шкоду атрутнымі рэчывамі’ (ТСБМ, Нас., Бяльк., Ласт., Касп., Байк. і Некр., Гарэц., Яруш., ТС, Варл., Сл. ПЗБ), труці́цса, тру́ціцса ‘турбавацца, мучыцца, непакоіцца’ (Кліх), ст.-бел. трутити перан. ‘пазбаўляць радасці, рабіць непрыемным’ (ГСБМ). Парны па трыванні дзеяслоў да атруціць (гл.), параўн. чэш. мар. otrutit ‘атруціць’. Узнік у выніку кантамінацыі *truti і *traviti пры ад’ідэацыі ст.-польск. truciźnik, truciciel(ka) або непасрэдна ад труць 2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

quash [kwɒʃ] v.

1. law анулява́ць, адмяня́ць;

quash charges against smb. зняць абвінава́чанне з каго́-н.;

quash a sentence анулява́ць судзі́масць

2. fml заглуша́ць; знішча́ць, руйнава́ць;

quash a person зні́шчыць чалаве́ка;

quash one’s feelings заглуша́ць пачу́цці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

латашы́ць, ‑ташу, ‑тошыш, ‑тошыць; незак., каго-што.

Разм.

1. Ірваць без разбору, псуючы і спусташаючы. Латашыць яблыкі. Латашыць суседскі гарох. □ Мы латашылі ўсё, што трапляла пад руку: бручку, моркву, цыбулю, часнок, памідоры. С. Александровіч.

2. Знішчаць, з’ядаючы і топчучы. Латошаць коні канюшыну. // Спусташаць. Рыгор з Паўлам накіраваліся ў лес. — Латошаць лес, як траву! — пашкадаваў Павал. — Што ж, лес сякуць — трэскі ля[ця]ць! Гартны. // Рабаваць. Латашыць чужыя клункі.

3. перан. Біць, лупцаваць. Як скоціцца .. [дзед], як пагоніцца за хлопцамі, як пачне латашыць кульбаю! Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)