bonded

[ˈbɑ:ndɪd]

adj.

1) забясьпе́чаны бо́намі (пра доўг)

2) затрыма́ны да ўпла́ты мы́та

bonded goods — тава́р, затрыма́ны на мы́тні да ўпла́ты мы́та

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hock

I

гл. hough

II [hɑ:k]

1.

v., Sl.

заклада́ць, аддава́ць у закла́д

2.

n., Sl.

закла́д -у m.; доўг, до́ўгу m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

paid

[peɪd]

1.

adj.

1) пла́тны, наня́ты (рабо́тнік)

2) вы́плачаны (доўг, пазы́ка)

3) запла́чаны

2.

v., p.t. and p.p. of pay I

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

quits

[kwɪts]

adj.

to be quits — расквіта́цца, расплаці́цца з кім-н.

а) адда́ць доўг каму́-н.

б) адпо́мсьціць за ўчы́неную кры́ўду, зло

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ábarbeiten

1. vt

1) адпрацава́ць, адрабля́ць (доўг)

2) знясі́льваць (працай)

2. ~, sich ператамля́цца, знясі́львацца (ад працы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schúlden vt быць вінава́тым (грошы і г.д.), мець доўг;

j-m Dank ~ быць абавя́заным каму́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Aes debitorem leve, grave inimicum facit

Невялікі доўг робіць даўжніком, а вялікі ‒ ворагам.

Небольшой долг делает должником, а большой ‒ врагом.

бел. Калі хочаш пасварыцца, дык пазыч грошай. Хочаш прыяцеля страціць, а ворага нажыць ‒ грошы пазыч. Не пазычай, то не будзеш мець ворагаў.

рус. В долг давать ‒ дружбу терять. Хочешь врага нажить ‒ займи денег. При одалживании ‒ друг, при отдаче ‒ враг.

фр. Amis au prêter, ennemi(s) au rendre (При одалживании ‒ друг, при отдаче ‒ враг).

англ. He that goes borrowing, goes sorrowing (Кто идёт занимать, идёт путём беды).

нем. Borgen macht Sorgen (Долг доставляет заботы). Leihen macht Freundschaft, Mahnen Feindschaft (Одалживание создаёт дружбу, напоминание ‒ вражду).

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

liquidate

[ˈlɪkwɪdeɪt]

v.

1) спла́чваць (доўг)

2) ліквідава́ць (прадпрые́мства, спра́вы)

3) банкрутава́ць

4) пазбыва́цца каго́-чаго́; выбіва́ць, вынішча́ць

5) ператвара́ць у ная́ўныя гро́шы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

repay

[rɪˈpeɪ]

v.t.

1) аддава́ць або́ спла́чваць доўг

2) адпла́чваць

No thanks can repay such kindness — Нія́кай падзя́кай не адплаціць за таку́ю дабрыню́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

адпрацава́ць, -цу́ю, -цу́еш, -цу́е; -цу́й; -цава́ны; зак.

1. што. Разлічыцца за доўг сваёй працай.

А. за грошы.

2. што. Папрацаваць нейкі час.

А. пяць дзён у полі.

3. Скончыць працаваць; стаць непрыгодным для працы; знасіцца ад працяглага выкарыстання.

А. сваё.

4. што. Надаць чаму-н. канчатковы выгляд; дамагчыся майстэрскага выканання.

А. нумар праграмы.

|| незак. адпрацо́ўваць, -аю, -аеш, -ае (да 1, 2 і 4 знач.).

|| наз. адпрацо́ўванне, -я, н. (да 1, 2 і 4 знач.) і адпрацо́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж. (да 1 і 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)