падваро́тніца, ‑ы,
Дошка, якая закрывае шчыліну паміж варотамі (радзей дзвярамі) і зямлёй.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падваро́тніца, ‑ы,
Дошка, якая закрывае шчыліну паміж варотамі (радзей дзвярамі) і зямлёй.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
краке́т
(
гульня спартыўнага тыпу, у якой шар ударамі драўлянага малатка праводзіцца праз размешчаныя ў пэўным парадку драцяныя
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пушбо́л
(
спартыўная камандная гульня з вялікім скураным мячом, які трэба прапіхнуць у
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пераляце́ць, -лячу́, -ляці́ш, -ляці́ць; -ляці́м, -леціце́, -ляця́ць; -ляці́;
1. што і цераз што. Летучы, перамясціцца, адолець якую
2. Летучы, апынуцца па другі бок чаго
3. што і без
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кра́цісты, ‑ая, ‑ае.
1. Зроблены ў выглядзе кратаў.
2. Забяспечаны, загароджаны кратамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВО́ДНАЕ ПО́ЛА,
камандная спартыўная гульня з мячом у басейне; адзін з водных відаў спорту. Гуляюць 2 каманды па 7
Узнікла воднае пола ў Вялікабрытаніі ў 2-й
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Пералажы́ць ’заперці (дзверы)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ДАНА́ЙЦАЎ ДАРЫ́,
выраз, які абазначае каварную паслугу з мэтай прычыніць зло, загубіць. У гамераўскім эпасе ўдзельнікі Траянскай вайны данайцы, не ўзяўшы Трою штурмам, пайшлі на хітрасць: знялі аблогу, каля сцен горада пакінулі драўлянага каня, куды схаваліся воіны з Адысеем. Нягледзячы на перасцярогу жраца Лаакоана («Баюся данайцаў, нават якія прыносяць дары»), траянцы перацягнулі каня ў горад. Ноччу Д. выйшлі з каня, адчынілі
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адпе́рціся, адапруся, адапрэшся, адапрэцца; адапромся, адапрацеся;
1. Адчыніцца (пра што‑н. запёртае).
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
счыні́ць, счыню, счыніш, счыніць;
1. Зачыніць (пра створкавыя прадметы).
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)