заладава́ць
‘прывесці ў парадак, падправіць, падрыхтаваць, укласці што-небудзь; скласці, загрузіць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заладу́ю |
заладу́ем |
| 2-я ас. |
заладу́еш |
заладу́еце |
| 3-я ас. |
заладу́е |
заладу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заладава́ў |
заладава́лі |
| ж. |
заладава́ла |
| н. |
заладава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заладу́й |
заладу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заладава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
заладо́ўваць
‘прыводзіць у парадак, падпраўляць, рыхтаваць, укладаць што-небудзь; складаць, загружаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заладо́ўваю |
заладо́ўваем |
| 2-я ас. |
заладо́ўваеш |
заладо́ўваеце |
| 3-я ас. |
заладо́ўвае |
заладо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
заладо́ўваў |
заладо́ўвалі |
| ж. |
заладо́ўвала |
| н. |
заладо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заладо́ўвай |
заладо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заладо́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
залімо́ніць
‘ударыць, кінуць што-небудзь або ў што-небудзь (без прамога дапаўнення)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
залімо́ню |
залімо́нім |
| 2-я ас. |
залімо́ніш |
залімо́ніце |
| 3-я ас. |
залімо́ніць |
залімо́няць |
| Прошлы час |
| м. |
залімо́ніў |
залімо́нілі |
| ж. |
залімо́ніла |
| н. |
залімо́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
залімо́нь |
залімо́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
залімо́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
запрапа́сціць
‘адправіць, падзець каго-небудзь, што-небудзь у далёкае месца, невядома куды’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запрапа́шчу |
запрапа́сцім |
| 2-я ас. |
запрапа́сціш |
запрапа́сціце |
| 3-я ас. |
запрапа́сціць |
запрапа́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
запрапа́сціў |
запрапа́сцілі |
| ж. |
запрапа́сціла |
| н. |
запрапа́сціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запрапа́сці |
запрапа́сціце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
запрапа́сціўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
збура́ць
‘звальваць што-небудзь у кучу, разбураць, ссоўваць што-небудзь са сваіх месцаў’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збура́ю |
збура́ем |
| 2-я ас. |
збура́еш |
збура́еце |
| 3-я ас. |
збура́е |
збура́юць |
| Прошлы час |
| м. |
збура́ў |
збура́лі |
| ж. |
збура́ла |
| н. |
збура́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збура́й |
збура́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
збура́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
звары́згаць
‘сказаць што-небудзь пустое, недарэчнае; зрабіць што-небудзь наспех, сяк-так’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звары́згаю |
звары́згаем |
| 2-я ас. |
звары́згаеш |
звары́згаеце |
| 3-я ас. |
звары́згае |
звары́згаюць |
| Прошлы час |
| м. |
звары́згаў |
звары́згалі |
| ж. |
звары́згала |
| н. |
звары́згала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звары́згай |
звары́згайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
звары́згаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зуро́чыць
‘сурочыць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зуро́чу |
зуро́чым |
| 2-я ас. |
зуро́чыш |
зуро́чыце |
| 3-я ас. |
зуро́чыць |
зуро́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
зуро́чыў |
зуро́чылі |
| ж. |
зуро́чыла |
| н. |
зуро́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зуро́ч |
зуро́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зуро́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зы́біць
‘зыбаць - гушкаць каго-небудзь, што-небудзь, то падымаючы, то апускаючы’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зы́блю |
зы́бім |
| 2-я ас. |
зы́біш |
зы́біце |
| 3-я ас. |
зы́біць |
зы́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
зы́біў |
зы́білі |
| ж. |
зы́біла |
| н. |
зы́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зы́б |
зы́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зы́бячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
імплікава́ць
‘пацягнуць (цягнуць) за сабой што-небудзь, мець вынікам што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
імпліку́ю |
імпліку́ем |
| 2-я ас. |
імпліку́еш |
імпліку́еце |
| 3-я ас. |
імпліку́е |
імпліку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
імплікава́ў |
імплікава́лі |
| ж. |
імплікава́ла |
| н. |
імплікава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
імпліку́й |
імпліку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
імпліку́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
імплікава́ць
‘пацягнуць (цягнуць) за сабой што-небудзь, мець вынікам што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
імпліку́ю |
імпліку́ем |
| 2-я ас. |
імпліку́еш |
імпліку́еце |
| 3-я ас. |
імпліку́е |
імпліку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
імплікава́ў |
імплікава́лі |
| ж. |
імплікава́ла |
| н. |
імплікава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
імпліку́й |
імпліку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
імплікава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)