дэклараты́ўны

(лац. declarativus)

які мае форму дэкларацыі; урачысты (напр. д-ыя абяцанні).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мано́эдр

(ад мана- + -эдр)

простая крышталеграфічная форма мінералаў, якая мае адну грань.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мерыдыяна́льны

(лац. meridionalis)

які мае напрамак з поўначы на поўдзень, па мерыдыяну.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мікрапрацэ́с

(ад мікра- + працэс)

працэс, які мае невялікае пашырэнне і нядоўга трывае.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мімі́чны

(гр. mimikos)

які мае адносіны да мімікі, выражаны пры дапамозе мімікі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

антаркты́чны

(гр. antarktikos = які знаходзшца насупраць поўначы)

які мае дачыненне да Антарктыкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

апалі́ды

(гр. apolis, -idos = які не мае айчыны)

тое, што і апатрыды.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

апта́нт

(лац. optans, -ntis = які выбірае)

асоба, якая мае права выбіраць грамадзянства.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гвая́кавы

(ад гваяк)

які мае адносіны да гваяка (напр. г-ая смала).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

парабалі́чны

(гр. parabolikos = параўнальны)

1) які мае форму парабалы;

2) іншасказальны, алегарычны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)