1. Даць згоду на што‑н. — Такога мужа за тры грошы можна купіць. Мусібыць на свеце адна пані Даміцэля і згадзілася пайсці за яго замуж.Колас.
2. Прыйсці да згоды (у 2 знач.); пагадзіцца з чым‑н. — Відаць, з Мацеем нешта здарылася, — згадзіліся ўсе на адным меркаванні.Шамякін.
3. Выказаць згоду з кім‑, чым‑н., прызнаць правільным, пацвердзіць што‑н. — Патрабаваць трэба падвышэння, — абазваўся той. — Праўду кажаш, — згадзіўся Пніцкі.Чорны.Думка была слушная, і Віктар павінен быў з ёю згадзіцца.Маўр.
згадзі́цца2, ‑дзі́цца; зак.
Аказацца карысным, прыгодным для чаго‑н.; спатрэбіцца. Дрэва патачыў чарвяк, на хаты яно лонаўцам не згадзілася.Пташнікаў.За горадам, у баку ад княжага замка, ужо з самага набліжэння фронту не працавала панская пільня. Цяпер яна згадзілася на выраб лесу на патрэбы войска.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
2.Разм. Марна зрасходаваць, патраціць. Прасадзіць грошы. □ [Ярошка:] Будзеш збіраць-збіраць, капіць-капіць, а потым прасадзіш усё за адзін раз у марным месцы.Дамашэвіч.// Прагуляць (у якой‑н. гульні). — Вот угадае паставіць, — здзівіўся банкір, адлічваючы тры рублі. — Я ж табе чатыры прасадзіў.Колас.
3.Разм. Прабіць, пракалоць, праткнуць. Прасадзіць нагу. □ Выжлятнік .. стаў дзічыцца, палохацца дрэў, што, здавалася, нагінаюць увачавідкі дзіды, каб праткнуць — прасадзіць яму навылёт нутро.Пташнікаў.На нагах — лапці, сплеценыя спецыяльна для рыбалкі, каб не прасадзіць пад вадою нагу аб якую патырчаку.Місько.
4. Прасунуць што‑н. праз што‑н. Хлопчык прасадзіў руку між дротам і шкрабануў па шыбе.Кулакоўскі.Свіння, не бачачы ратунку, рынулася ў плот, каб выскачыць у свой агарод, але плот быў моцны, і яна, прасадзіўшы галаву, ніяк не магла выцягнуць другой палавіны.Чарот.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ciężki
ciężk|i
1. цяжкі;
2. цяжкі; грувасткі; няўклюдны;
3. цяжкі; складаны;
4.разм. няздатны; няздольны;
~i do matematyki — няздатны (няздольны) да матэматыкі;
~a atletyka спарт. цяжкая атлетыка;
~i przemysł — цяжкая прамысловасць;
~a głowa — дурная галава; дурань;
~ie pieniądze (~i grosz) — вялікія грошы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wyłożyć
зак.
1. выкласці, вылажыць, выняць; дастаць;
wyłożyć ze skrzyni — выняць са скрыні;
2. выслаць, выкласці; абкласці; абліцаваць;
wyłożyć ściany kaflami — выкласці сцены кафляй;
3. выдаткаваць, зрасходаваць;
wyłożyć pieniądze na co — выдаткаваць грошына што;
4. вытлумачыць; выкласці;
wyłożyć kołnierz — адкласці каўнер
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
błoto
н.
1. гразь;
~o uliczne — вулічная гразь;
(pieniądze) jak w ~o wrzucił — (грошы) выкінуў як у гразь;
zmieszać kogo z ~em — змяшаць каго з граззю;
stoczyć się w ~o — скаціцца ў балота (у гразь);
2. ~a мн. балоты;
~a pińskie — пінскія балоты
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Streitm -(e)s, -e
1) спрэ́чка; сва́рка;
mit j-m ~ ánfangen* заспрача́цца з кім-н.; пача́ць сва́рку;
◊
ríchtige Ábrede macht kéinen ~ угаво́р даражэ́й за гро́шы
2) спра́ва, працэ́с, спрэ́чкі (у судзе)
3) схва́тка, суты́чка, бой;
éinen ~ vom Záune bréchen* пачына́ць спрэ́чку
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
free1[fri:]adj.
1. свабо́дны, во́льны;
free time во́льны час;
a free translation во́льны перакла́д;
free speech свабо́да сло́ва;
set free вызваля́ць
2. бяспла́тны, дармавы́, дармо́вы;
free of duty бяспо́шлінны;
Admission is free. Уваход бясплатны.
3. (from/of) пазба́ўлены (чаго-н. непажаданага);
free from care пазба́ўлены турбо́т, бестурбо́тны, бесклапо́тны
4. (with) шчо́дры;
She is free with her money. Яна шчодрая на грошы.
♦
free and easy раскава́ны (у паводзінах), бесцырымо́нны;
have/give a free hand мець/даць по́ўную свабо́ду дзе́янняў
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)