conservative​1 [kənˈsɜ:vətɪv] n. кансерва́тар;

a Conservative член кансерваты́ўнай па́ртыі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

MP [ˌemˈpi:] n. (скар. ад Member of Parliament) член парла́мента

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

republican [rɪˈpʌblɪkən] n.

1. рэспубліка́нец

2. Republican член рэспубліка́нскай па́ртыі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АКАДЭ́МІК,

правадзейны член Акадэміі навук Беларусі, АН інш. дзяржаў, а таксама некаторых галіновых акадэмій. Выбіраецца на агульным сходзе акадэміі. Існуюць званні ганаровы акадэмік, замежны член і ганаровы член акадэміі. На Беларусі званне акадэміка ўведзена 26.12.1928, калі СНК БССР зацвердзіў першы склад правадзейных членаў Бел. АН.

т. 1, с. 179

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ква́кер, ‑а, м.

Член хрысціянскай рэлігійнай секты, пашыранай у Англіі і ЗША.

[Англ. quaker.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Літвін М. (член КПЗБ) 9/555

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Préisrichter m -s, - член журы́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

камуна́р, ‑а, м.

1. Член камуны (у 1 знач.).

2. Удзельнік Парыжскай камуны.

[Фр. communard.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інквізі́тар, ‑а, м.

Суддзя або член інквізіцыйнага суда. // перан. Пра жорсткага чалавека-мучыцеля.

[Лац. inquisitor — следчы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мнагачле́н,

Алгебраічнае вырашэнне, складзенае з сумы або рознасці некалькіх адначленаў. Вышэйшы член мнагачлена.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)