Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
boy
[bɔɪ]1.
n.
1) хлапе́ц -ца́m., хло́пец -ца m., хло́пчык -а m.; сын -а m.
2) рабо́тнік m. (слуга́)
3) маладзён -а m. (пага́рдліва)
2.
interj., informal
(вы́крык зьдзіўле́ньня, трыво́гі)
Boy, isn’t it hot! — Ну ж і гарачыня́!
•
- good boy
- My boy!
- the boys
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
пала́ючы,
1.‑ая, ‑ае. Дзеепрым.незал.цяпер.ад палаць.
2.‑ая, ‑ае; узнач.прым. Які гарыць яркім полымем. Сярод гушчарніку пушчы, каля палаючага вогнішча, разляглася ўся каманда паўстанцаў.Нікановіч.Хлапец завіхаўся з жалезнай лапатай, падкідваў у палаючую топку вугаль, шураваў каласнікі і ўсё ўсміхаўся.Лынькоў.У памяці Гудовіча выразна паўстаў палаючы Мінск, прывакзальная плошча, на якой яго ўпершыню застала бамбёжка...Пятніцкі.
3.‑ая, ‑ае; узнач.прым. Які пачырванеў ад прыліву крыві. Палаючы твар.
4.‑ая, ‑ае; перан.; узнач.прым. Які выражае якое‑н. моцнае пачуццё (пра вочы, погляд). Маўчаў і Валодзя. Маўчанне і палаючыя вочы яго лепш за ўсякія словы казалі, што ён не будзе сядзець склаўшы рукі.«Звязда».
5.Дзеепрысл.незак.ад палаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
page
I[peɪdʒ]1.
n.
1) старо́нка, бало́нка, бачы́на f.
2) пэры́яд -у m., эта́п у гісто́рыі
2.
v.
нумарава́ць старо́нкі
II[peɪdʒ]
n.
1) хлапе́ц для пасы́лак, пабяга́ч пабегача́, пасы́льны -ага m
2) паслу́жнік -а m. (у парлямэ́нце)
3) паж (у бібліятэ́цы)
4) Hist. паж -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
accomplish
[əˈkɑ:mplɪʃ]
v.t.
1) дасяга́ць, выко́нваць (абяца́ньне, плян)
Did you accomplish your purpose? — Ці вы дасягну́лі сваёй мэ́ты?
2) рабі́ць; канча́ць
John can accomplish more in a day than any other boy in his class — Я́нка за дзень мо́жа зрабі́ць больш, чым які́і́ншы хлапе́ц у кля́се
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
калупа́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
Разм.
1. Капацца, корпацца ў чым‑н., дастаючы што‑н. [Дзеці] калупаліся ў шчылінах скал, ловячы маленькіх рыбак.Маўр.Чухноўскі ўзяў запалку з парабка.., што ляжаў на стале, і стаў калупацца ёю ў люльцы.Пестрак.//перан. Корпацца ў чым‑н., важдацца з чым‑н. Хлапец.. пусціўся на святло і хутка ўбачыў, што шафёр нечага калупаецца ў маторы.Кулакоўскі.Камера лопнула, і.. [Міхась] доўга калупаўся з колам.Кавалёў.
2.перан. Займацца справай, якая патрабуе карпатлівай, працяглай працы; рабіць што‑н. няўмела і марудна. З самага ранку і да вечара калупаўся Мікіта ля хаты, каля стагоў і хлява.Галавач.//учым. Залішне старанна аналізаваць, разбіраць што‑н. нязначнае, дробязнае. Нецікава было весці далей гутарку ў гэтым тоне і калупацца ў людскім брудзе.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
fiddle
[ˈfɪdəl]1.
n.
1) informal скры́пка f.
to play second fiddle — граць другу́ю скры́пку, ады́грываць другара́дную ро́лю
2) Sl. ашука́нства n., хітрасьць f.
2.
v.i.
1) informal ігра́ць на скры́пцы
2) круці́ць у рука́х
The embarrassed boy fiddled with his hat — Засаро́млены хлапе́ц мяў у рука́х ша́пку
•
- fiddle away
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
учу́ць, учую, учуеш, учуе; зак., што і здадан.сказам.
Разм.
1. Успрыняць слыхам які‑н. гук; пачуць. Прыслухаўся [Юрый] да цішыні ў хаце і ўчуў, як цікае ў сталовай гадзіннік.Мікуліч.Хлапец учуў незнаёмую гамонку ў двары.Быкаў.
2. Улавіць, зразумець тое, што гавораць. [Пракоп Асіна] развітальна памахаў рукохю і нешта праказаў. Вінцусь Шавель не ўчуў і перапытаў. Той выгукнуў на ўвесь голас: — Не забудзь пазваць на блінцы!Гартны.
3. Улавіць нюхам, чуццём. Лось па момант спыніўся, трывожна панюхаў паветра і, відаць, учуўшы небяспеку, неяк дзіўна падскочыў.. і шалёна рынуўся ў гушчар.Шчарбатаў.На пераездзе першы ўчуў нядобрае баец Пшанічны.Быкаў.Учуўшы добразычлівасць ў яго голасе, я наважыўся запярэчыць: — Дзядзька Зміцер! А можа не трэба тых вершаў здымаць? Я папраўлю.Лужанін.// Адчуць. Рука апухла і пасінела. Галіна зрабіла ўкол вышэй локця, — Леанід не ўчуў болю, — убінтавала.Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
which
[hwɪtʃ]1.
pron.
1) які́, като́ры, хто
Which of you am I to thank? — Каму́ з вас падзя́каваць?
Which way shall we go? — У які́ бок мы по́йдзем?
2) які́, като́ры, што
the sight which I saw — відо́вішча, яко́е я паба́чыў
2.
adj.
які́, като́ры
Which boy won the prize? — Като́ры хлапе́ц здабы́ў узнагаро́ду?
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
цяпе́р, прысл.
1. Зараз, у гэты момант. — Цяпер [цягнік] паімчыць пад горку.. Ці ўправіліся хаця нашы там? — і ў голасе маладога камандзіра чулася трывога за сваіх, за падрыўнікоў.Лынькоў.— Цяпер улева бярыся, бо там вунь яма, — усміхаецца з берага дзед.Брыль.// На гэты раз. Потым стаў ён нападаць: Гоп аб землю палкай з маху — Людзі ў рогат: «Ха-ха-ха! Ах, каб ты, Хлапец, прапаў: І цяпер вось не папаў».Крапіва.// У час, які ахоплівае нядаўняе мінулае і бліжэйшае будучае; у сучасны момант, які проціпастаўляецца даўнейшым часам. Цяпер паляшук — гаспадар свайго лёсу, смела бярэцца за ператварэнне прыроды, прымушае яе служыць сабе.Краўчанка.І цяпер мне тая музыка, Як жывая, ўспамінаецца.Колас.
2. Ужываецца пры пераходзе да наступнай тэмы гаворкі: далей. [Пніцкі:] — Добра там.. Апанас Сегень кажа, што пра жніво загадзя трэба падбаць. Цяпер пра сябе. Чаму мяне не ўпісалі ў сталярную брыгаду?Чорны.
•••
Не цяпер, дык у чацвер — у бліжэйшым будучым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)