ДЫЯ́СТАЛА (ад
фаза сардэчнага цыкла: расшырэнне поласцей сэрца, звязанае з расслабленнем мускулатуры іх сценак, у час якога поласці сэрца напаўняюцца крывёю. Паслядоўныя сістала (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДЫЯ́СТАЛА (ад
фаза сардэчнага цыкла: расшырэнне поласцей сэрца, звязанае з расслабленнем мускулатуры іх сценак, у час якога поласці сэрца напаўняюцца крывёю. Паслядоўныя сістала (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДЭМАБІЛІЗА́ЦЫЯ (ад дэ... + мабілізацыя),
1) перавод
2)
3) Звальненне з
4) Пераносна — аслабленне гатоўнасці, актыўнасці, пільнасці, насцярожанасці.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Дэ́ка, дэ́ко ’дэкаграм’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ба́ло ’даўней, раней’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ЛІДА́Р (
аптычны лакатар для дыстанцыйнага зандзіравання паветраных і водных асяроддзяў. Мае крыніцу аптычнага выпрамянення (лазер), тэлескоп з фотапрыёмнікам, сістэму рэгістрацыі і апрацоўкі вынікаў зандзіравання, устройствы кіравання і адлюстравання інфармацыі, блок сілкавання. Дзеянне Л. заснавана на прынцыпе дзеяння радыёлакацыйнай станцыі. Бываюць стацыянарныя і перасоўныя.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
антыперыста́льтыка
(ад анты- + перыстальтыка)
хвалепадобнае
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Баславі́ць ’зычыць дабра, шчасця’, баславе́ння, баслаўлёны (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
рэду́кцыя, ‑і,
1. Пераход ад складанага да больш простага; паслабленне чаго‑н. у якіх‑н. адносінах.
2. Адміранне, спрашчэнне будовы органа ў сувязі са стратай яго функцыі.
3. Узнаўленне элемента з вокіслу.
4.
5. Паслабленне работы органаў мовы пры вымаўленні вядомага гука мовы.
[Ад лац. reducere — вяртаць; прыводзіць у пэўны стан.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сцепану́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
acan
1.
2.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)