Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
spirited
[ˈspɪrɪtɪd]
adj.
1) ажы́ўлены, ціка́вы, жывы́
2) натхнёны
spirited speech — натхнёная прамо́ва
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
fiery[ˈfaɪəri]adj.
1. во́гненны, агнявы́
2. палымя́ны, па́лкі;
a fiery speech палымя́ная прамо́ва
3. запа́льчывы;
a fiery temper запа́льчывы, гара́чы хара́ктар
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
orędzie
н. заклік; зварот; пасланне; урачыстая прамова;
wystosować orędzie — звярнуцца з пасланнем
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Gedénkredef -, -n (auf A) прамо́ва, прысве́чаная па́мяці каго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Gégenredef -, -n
1) прамо́ва ў адка́з
2) пярэ́чанне, рэ́пліка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
eulogy
[ˈju:lədʒi]
n., pl. -gies
хвале́бная прамо́ва, усхвале́ньне n. (асабл. нябо́жчыка), панэгі́рык -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АКСЕЛЬРО́Д (Зэлік Майсеевіч) (30.12.1904, г. Маладзечна — 26.6.1941),
яўр.паэт. Вучыўся ў Вышэйшым літ.-маст. ін-це імя Брусава (1922—25), скончыў Маскоўскі пед.ін-т (1928). З 1931 адказны сакратар час. «Штэрн» («Зорка»). У 1941 рэпрэсіраваны і расстраляны. Рэабілітаваны ў 1957. Друкаваўся з 1921. Аўтар паэт. зб-каў «Трапятанне» (1922), «Вершы» (1932), «Зноў вершы» (1935), «З вока на вока» (1937), «Чырвонаармейскія песні» (1939). Пераклаў на яўр. мову паэмы Я.Купалы «Бандароўна», П.Броўкі «Прамова фактамі», вершы Я.Купалы, А.Александровіча, Броўкі, М.Танка і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Панегі́рык ’у Старажытнай Грэцыі і Рыме — надмагільная пахавальная прамова, якая ўслаўляе подзвігі памёршага; празмерна хвалебны водзыў аб кім-, чым-н.’ (ТСБМ). Паводле Крукоўскага (Уплыў, 75), з рус.панеги́рик ’тс’, дзе праз польск.panegiryk з лац.panēgyricus < грэч.πανηγυρικός: πανήγυριθ ’усеагульны народны сход’ (гл. Фасмер, 3, 197).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Замо́ва ’заклінанне’. Укр.замо́ва ’тс’, польск.уст.zamowa ’закляцце’, н.-луж.zamołwa ’прабачэнне, абаронная прамова’, чэш.уст.zámluva ’заказ, клятва’. Параўн. рус.паўн.-дзвін.замо́вка ’заступніцтва словам’, пецярб.замовле́ние ’замова’. Бязафіксны назоўнік ад дзеяслова *замовити > замовіць ’выклікаць мовай чароўную дзею’, утворанага ад кораня, прадстаўленага ў мова (гл.).