переме́на ж.

1. пераме́на, -ны ж.; (в знач.: «изменение» — чаще употребляется) зме́на, -ны ж.; (замена) заме́на, -ны ж.;

переме́на декора́ций прям., перен. зме́на (пераме́на) дэкара́цый;

переме́на обстано́вки зме́на (пераме́на) абста́він;

2. (комплект белья и т. п.) зме́на, -ны ж.; разг. пераме́нка, -кі ж.;

3. школ. перапы́нак, -нку м.;

больша́я переме́на вялі́кі перапы́нак;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэкрэа́цыя

(лац. recreatio = адпачынак)

1) перапынак паміж урокамі, лекцыямі;

2) дзейнасць чалавека ў вольны час, накіраваная на аднаўленне і ўмацаванне здароўя, фізічных і духоўных сіл, працаздольнасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

breather

[ˈbri:ðər]

n.

1) перапы́нак, адпачы́нак -ку m.

to take a breather — зрабі́ць перады́х

2) праду́ха, адду́ха, адду́шына f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

obiadowy

obiadow|y

абедзенны;

przerwa ~a — перапынак на абед;

pora ~a — час абедаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Ánhalt m -(e)s, -

1) падста́ва; наго́да, прычы́на

2) перапы́нак, пярэ́рва

3) прыпы́нак

4) апі́рышча

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

тайм-а́ўт

(англ. time out = па-за часам)

прадугледжаны правіламі перапынак у спартыўнай гульні (напр. у баскетболе) па просьбе каманды або яе трэнера.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

перабо́й м. Verzúg m -(e)s, -züge; Stóckung f -, -en, Störung f -, -en (затрымка); Unterbréchung f -, -en (перапынак); Únregelmäßigkeit f -, -en (нерэгулярнасць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адпачы́ць, ‑чну, ‑чнеш, ‑чне; ‑чнём, ‑чняце; заг. адпачні; зак.

Аднавіць сілы, зрабіўшы перапынак у рабоце, у якім‑н. занятку. Ногі замлелі і ў роце гарыць, Якраз бы цяпер адпачыць. Жычка. Ігнась узлез па прыступках на ганак. Іх толькі пяць, а як змарыўся. На ганку ён адпачыў і зайшоў у хату. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

interlude

[ˈɪntərlu:d]

1.

n.

1) праме́жак -ку, перапы́нак -у m.

2) праме́жкавы эпізо́д

3) Mus. інтэрлю́дыя f.

2.

v.i.

перапыня́ць, перарыва́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

остано́вка ж.

1. (действие) спыне́нне, -ння ср.;

2. (перерыв) перапы́нак, -нку м.;

3. (место остановки транспорта) прыпы́нак, -нку м.;

◊

остано́вка за чем-л. затры́мка за чым-не́будзь;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)