Léhramt n -(e)s, -ämter паса́да наста́ўніка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vertráuensposten m -s, - адка́зная паса́да, адка́зны пост

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПІЎНІ́ЧЫ,

пасада (урад) у ВКЛ. Загадваў велікакняжацкімі піўніцамі, сачыў за якасцю і пастаўкамі піва да стала вял. князя ВКЛ. Першы вядомы П. — Мікіта Мікалаевіч (1546).

У.​М.​Вяроўкін-Шэлюта.

т. 12, с. 392

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Presidency

[ˈprezɪdənsi]

n., pl. -cies

прэзыдэ́нцтва n. (паса́да і тэ́рмін)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

presidency

[ˈprezɪdənsi]

n., pl. -cies

старшынёўства m. (паса́да і тэ́рмін)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

kierowniczy

kierownicz|y

кіруючы; кіроўны;

~e stanowisko — кіруючая пасада; пасада кіраўніка;

układ ~y — сістэма кіравання

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

кама́ндны в разн. знач. кома́ндный;

к. саста́ў — кома́ндный соста́в;

~ная паса́да — кома́ндная до́лжность;

○ ~ная вышыня́ — кома́ндная высота́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пла́тны в разн. знач. пла́тный;

~нае лячэ́нне — пла́тное лече́ние;

~ная паса́да — пла́тная до́лжность;

п. прае́зд — пла́тный прое́зд

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асістэ́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

1. Памочнік прафесара, урача, рэжысёра і пад.

А. хірурга.

2. Малодшая выкладчыцкая пасада ў вышэйшых навучальных установах, а таксама асоба, якая займае гэту пасаду.

|| ж. асістэ́нтка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. асістэ́нцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прэфе́кт, -а, М -кце, мн. -ы, -аў м.

1. У Старажытным Рыме: адміністрацыйная, судовая або ваенная пасада, а таксама асоба, якая яе займае.

2. У шэрагу дзяржаў: службовая асоба — кіраўнік цэнтральнага (Румынія) або рэгіянальнага (Расія) урада на месцах.

3. У некаторых краінах: начальнік гарадской паліцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)