Траі́ць ’тройчы пераворваць зямлю’ (ТСБМ, Сцяшк. Сл., Др.-Падб.), ’зябліць — араць увосень’ (валож., ЛА, 2), троі́ты ’траіць’ (іван., ЛА, 2), ’трэці раз пераворваць зямлю’ (Нас., Шат., Касп.; вільн., бярэз., Сл. ПЗБ; гродз., мін., паўд.-усх.віц., маг., гом., ЛА, 2), ’араць поле другі раз’ (Бяльк., Пятк. 1), тро́іць ’тройчы араць поле — увосень, ранняй вясной і перад сяўбой’ (Янк. 1). Магчыма, балтызм. Параўн. літ.trẽjiti ’траіць’: суф. ‑(i)n‑ захаваўся ў бялын, трайні́ць, бярэз.траяні́ць ’траіць’ ці ў мядз.трае́нь падымаць (ЛА, 2), трае́ннік ’той, хто арэ ворыва другі раз’ (Юрч. Вытв.), трае́ніна ’некалькі разоў пераворанае поле’ (стаўб., Ск. нар. мовы), трое́ніна ’абложная зямля’ (лун., ДАБМ, камент., 858). Параўн., аднак, балг.радоп.тро́е̂м ’пераціраць, размінаць’ (БД, 2), што да *terti (гл. церці).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
уссо́ўваць, уссу́нуць
1. (сунучы, падымацьнаверх) hináufschleppen vt, hináufziehen*vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráufschleppen vt, heráufziehen*vt (у напрамку да таго, хто гаворыць);
2.разм. (абуць, надзець) (mit Mühe) ánziehen*vt; auf sich zwängen; áufstülpen vt; áufsetzen vt (капялюші г. д.); sich etw. drüberziehen* (вопратку)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
sail1[seɪl]n.
1. ве́тразь, па́рус;
hoist/lower the sailsпадыма́ць/спуска́ць ве́тразі;
in full sail на ўсі́х паруса́х, по́ўным хо́дам;
under sail пад раскры́тымі паруса́мі
It’s time to hoist sail. Пара адыходзіць.
2. пла́ванне;
go for a sail адпраўля́цца пла́ваць на па́руснай ло́дцы
3. крыло́ ветрака́
♦
set sailfml адпраўля́цца ў пла́ванне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Ладава́ць1, ладова́ті ’прыводзіць у парадак, падпраўляць, рыхтаваць, укладваць’ (ТСБМ, Сл. паўн.-зах.), ’рамантаваць, напраўляць’ (Нар. словатв.), укр.ладува́ти ’рыхтаваць, прыстасоўваць’, польск.ładować ’даводзіць да ладу, рамантаваць, рыхтаваць’ (Малапольшча, Мазоўша), чэш.мар.ladovat se ’рыхтавацца да чаго-небудзь’, ’цешыцца, чакаючы штосьці’. Паўн.-слав. утварэнне ад ladъ > лад (гл.). Параўн. ла́дзіць. Сюды ж ла́давацца, ладава́цца ’прыводзіць у парадак, уладкоўваць, збірацца’ (ТСБМ).
Ладава́ць2 ’складваць’ (Сцяшк.), слонім. ’грузіць’ (Нар. лекс.), ’класці нешта цяжкае’ (Сцяц.), ’падымаць бярвёны на воз пры дапамозе лада’ (ганц., Сл. паўн.-зах.), ст.-бел.ладовати ’грузіць, нагружаць’ (XVII ст.) запазычана са ст.-польск.ładować ’накладваць, нагружаць, абцяжарваць’ (XVI ст.), якое з с.-в.-ням.laden, ням.laden ’накладваць, напаўняць’, ’зараджаць (зброю)’ (Слаўскі, 4, 421). Сюды ж ст.-бел.ладовница, лядовница ’патранташ’ (XVII ст.), запазычаныя са ст.-польск.ładownica ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
toast, ~u
м. тост;
wznosić toast na cześć kogo — гаварыць (падымаць) тост у гонар каго;
wygłaszać ~y — гаварыць (прамаўляць) тосты;
toast za zdrowie gości — тост за здароўе гасцей
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
áufziehen*
1.vt
1) падыма́ць, падця́гваць
2) заво́дзіць (гадзіннік)
3) выро́шчваць, выхо́ўваць; гадава́ць
2.vi(s)
1) пака́зваць, збіра́цца (пра навальніцу)
2) выступа́ць; выхо́дзіць (на дэманстрацыю)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
jack
[dʒæk]1.
n.
1) падва́жнік, рыча́г -га́, дамкра́т -а m.
2) ні́жнік, вале́т -а m. (у ка́ртах)
3) сьцяг на караблі́
4)
а) мужчы́на -ы m.; хлапе́ц -ца́m.
б) зьвер-саме́ц (пра асла́, за́йца)
5) ко́злы pl. only (для пілава́ньня)
2.
v.t.
падыма́ць дамкра́там
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
lift
[lɪft]1.
v.t.
1) падыма́ць, падніма́ць; узьніма́ць
2) узвыша́ць; узно́сіць
3) informal
а) кра́сьці
б) займа́цца плягія́там
2.
v.i.
1) падыма́цца
2) расьсе́йвацца, разыхо́дзіцца
3.
n.
1) узды́м -у m.
2) падня́цьце n.
3) павышэ́ньне, пале́пшаньне n.
4) Brit. ліфт -у m.
•
- give a lift
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pick up
а) падыма́ць
б) зае́хаць па каго́, забра́ць што
to pick up a coat at the cleaner’s — забра́ць паліто́ з чы́сткі