ча́йка I ж., зоол. ча́йка

ча́йка II ж., обл. ло́дка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КАЯ́К,

1) тое, што байдарка. 2) Невял. прамысл. лодка, пашыраная ў народаў Арктыкі (захавалася ў эскімосаў). Рашэцісты каркас з дрэва або косці, абцягнуты скурай марскіх жывёл, з адтулінай у верхняй ч. (зацягваецца рэменем вакол пояса грабца). Кіруецца 2 маленькімі вёсламі або адным двухлопасцевым.

Каракскі каяк.

т. 8, с. 204

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

кая́к, ‑а, м.

Лёгкая скураная аднамесная лодка з двухлопасцевым вяслом у некаторых народаў Поўначы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рыба́чы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рыбака, належыць яму. Рыбачая лодка. Рыбачая вопратка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плы́ткі

1. (неглубокий) ме́лкий; (о реке — ещё) мелково́дный;

2. (с мелким дном) ме́лкий; мелкодо́нный;

~кая тале́рка — ме́лкая таре́лка;

~кая ло́дка — ме́лкая (мелкодо́нная) ло́дка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адзіно́чка​III м. спарт. (лодка) Éiner m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

АБІЯ́НІК, шугалея,

лодка, выдзеўбаная з дубовага ствала, з набітымі дашчанымі бартамі. Была найб. пашырана на Бел. Палессі. Грузападымальнасць 1,5—4,5 т. Мела паветку (з рагожы, палатна, скуры і да т.п.). У яе канструкцыі адлюстраваўся пераход ад аднадрэвак да дашчаных лодак. Выйшла з ужытку на пач. 20 ст.

т. 1, с. 24

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

boat [bəʊt] n.

1. ло́дка; чо́вен;

a rowing boat вёсельная ло́дка;

a sailing boat ло́дка з ве́тразем

2. карабе́ль; парахо́д; су́дна;

go by boat плыць на караблі́ або́ паро́ме

♦

be in the same boat быць у адно́лькавым (ця́жкім) стано́вішчы;

burn one’s boats спалі́ць за сабо́й масты́;

miss the boat празява́ць свой ша́нец/наго́ду

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

кунга́с, ‑а, м.

Вялікая лодка без палубы (грабная або парусная), якая пашырана на Далёкім Усходзе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пацячы́ сов., в разн. знач. поте́чь;

пацяклі́ ручаі́ — потекли́ ручьи́;

пацяклі́ слёзы — потекли́ слёзы;

ло́дка пацякла́ — ло́дка потекла́;

жыццё пацякло́ спако́йна — жизнь потекла́ споко́йно

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)