Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ло́дка, -і, ДМ -дцы, мн. -і, -дак, ж.
1. Невялікае судна.
Веславая л.
Маторная л.
2. Назва некаторых відаў ваенных суднаў.
Падводная л.
|| памянш.ло́дачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (да 1 знач.).
|| прым.ло́дачны, -ая, -ае.
Лодачная станцыя.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ло́дкало́дка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ло́дкаж., в разн. знач.ло́дка;
мато́рная л. — мото́рная ло́дка;
падво́дная л. — подво́дная ло́дка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ло́дка, ‑і, ДМ ‑дцы; Рмн. ‑дак; ж.
1. Невялікае судна для плавання па вадзе. Парусная лодка. Маторная лодка. □ Лабановіч шпарка накіраваўся ў сяло, каб узяць лодку і плысці да Янкі.Колас.
2. Назва некаторых відаў невялікіх ваенных суднаў. Кананерская лодка. Падводная лодка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Лодка 4/161; 6/418; 10/109
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
ЛО́ДКА,
1) малое судна (вёславае, ветразевае або маторнае). Вядомая з неаліту. На Беларусі здаўна бытавалі Л., выдзеўбаныя са ствала дрэва (камяга, човен, дуб), з 2-й пал. 19 ст. дашчаныя з прамымі і разагнутымі бартамі. Спараныя Л. з дашчаным насцілам служылі паромам. Многія народы вырабляюць Л. з кары дрэў («веткі», «амарочкі» народаў Сібіры, «пірогі» лясных індзейцаў Паўн. Амерыкі і інш.), са скур марскіх жывёл («байдаркі» алеутаў, «каякі» эскімосаў). У наш час Л. пашыраны ў вяслярным спорце і турызме. Іх вырабляюць з лёгкіх метал. сплаваў, пластмас, гумы.
