Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ПАКРО́ЎСКІ (Фёдар Васілевіч) (1855, с. Падольскае Краснасельскага р-на Кастрамской вобл. — 13.8.1903),
бел. археолаг. Чл.-кар. Маскоўскага археал.т-ва (1893). Скончыў Пецярбургскую духоўную акадэмію (1879). З 1879 выкладаў у Мінскім, з 1880 — у Віленскім духоўных вучылішчах. У 1884—1902 хавальнік Віленскага музея старажытнасцей, склаў апісанне яго фондаў. Праводзіў археал. даследаванні на тэр. Беларусі, паўд.-ўсх. Літвы і Кастрамской губ.
Склаў археал. карты Гродзенскай, Віленскай і Ковенскай губ. Прымаў удзел у падрыхтоўцы і правядзенні 9-га археал. з’езда (Вільня, 1893). Узнагароджаны вял. сярэбраным медалём Рус.археал.т-ва. Асн. творы: «Археалагічная карта Віленскай губерні» (1893), «Археалагічная карта Гродзенскай губерні» (1895), «Курганы на мяжы сучаснай Літвы і Беларусі» (1895), «Да даследавання басейна Віліі ў археалагічных адносінах» (1899).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Картава́ць ’тасаваць карты’ (ТСБМ, Сцяшк., Янк. III, Гарэц., Янк. I), да карта1.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Lúschef -, -n разм. мало́дка , мі́зэр (карта самай нізкай вартасці)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Карцёж ’азартная і зацяжная гульня ў карты’ (ТСБМ), да карта1 (гл.) і картаваць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
перфака́рта, ‑ы, ДМ ‑рце, ж.
Картка стандартнага памеру і формы, на якую інфармацыя наносіцца перфарацыяй (у 3 знач.) і якая прызначаецца для работы на вылічальных машынах; перфарацыйная карта.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Андры́на (Янк. I; ДАБМкарта 236, галоўным чынам на поўдзень ад Мінска) з адрына (устаўное н).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
картагра́фія
(ад карта + -графія)
навука аб складанні геаграфічных карт, а таксама само складанне іх.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
планісфе́ра
(ад лац. planum = плоскасць + сфера)
карта зямной або нябеснай сферы ў выглядзе паўшар’яў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КАРТАСХЕ́МА,
спрошчаная карта, звычайна без картаграфічнай сеткі. Дазваляе атрымаць у нагляднай форме агульнае ўяўленне пра пэўную з’яву (падзею), вылучыць яе найб. істотныя рысы. Выкарыстоўваюць як картаграфічныя ілюстрацыі да тэкстаў у навук.-папулярнай л-ры, падручніках, у якасці асновы для геагр. карт, на якіх абагульнена (схематычна) падкрэсліваецца пэўны змест і інш.