некрану́ты

1. nberührt; heil, nbeschädigt;

некрану́тая гле́ба Nuland n -(e)s;

2. (нявінны, цнатлівы) nberührt; jngfräulich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

глі́ністы, ‑ая, ‑ае.

1. Які складаецца з гліны, мае ў сабе прымесь гліны. Гліністая глеба. Гліністы раствор. Гліністае дно сажалкі.

2. Колерам падобны на гліну. Сустракаюцца гусі з жоўтым, гліністым апярэннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абагаці́цца, ‑гачуся, ‑гацішся, ‑гаціцца; зак.

1. Стаць багатым, разбагацець.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Стаць багацейшым на якое‑н. рэчыва (пра глебу, руду, мінералы і пад.). Глеба абагацілася азотам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

де́вственный

1. (целомудренный) няві́нны, цнатлі́вы; дзяво́цкі;

де́вственная плева́ анат. дзяво́цкая плява́;

2. (нетронутый) некрану́ты; першабы́тны;

де́вственная по́чва некрану́тая гле́ба.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нетвёрдый в разн. знач. няцвёрды;

нетвёрдая по́чва няцвёрдая гле́ба;

нетвёрдая похо́дка няцвёрдая хада́;

нетвёрд в арифме́тике няцвёрды ў арыфме́тыцы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бяспло́дны в разн. знач. беспло́дный;

б. брак — беспло́дный брак;

~ная гле́ба — беспло́дная по́чва;

~ныя спро́бы — беспло́дные попы́тки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

со́хнуць несов., прям., перен. со́хнуть;

гле́ба ~не — по́чва со́хнет;

трава́ ~не — трава́ со́хнет;

хво́ры ~не — больно́й со́хнет

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

exhausted

[igˈzɔstɪd]

adj.

1) сто́млены, зьнясі́лены, змардава́ны

2) вы́чарпаны (вада́, запа́с)

3) спусто́шаны (гле́ба)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hardpan

[ˈhɑ:rdpæn]

n.

1) цьвёрдая падгле́ба f.

2) цьвёрды грунт, гле́ба

3) найніжэ́йшы ўзро́вень

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

podglebie

н.

1. геал. падглеба;

2. перан. глеба; аснова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)