Прыгуме́нне, прыгуме́ньмесца, плошча каля гумна’ (ТСБМ, Янк. 2, Інстр. 2, ЛА, 4), прыгу́мнік, прыгуме́ча ’тс’ (Сержп., Бір. дыс., З нар. сл.), прыгуме́нок ’прыгуменне; месца, адроджанае ад жывёлы, на якім сушаць снапы’ (ПСл), прыгуме́ння, прыгу́ннык ’адроджанае месца для жывёлы; месца перад гумном’ (ДАБМ, Бяльк.), прыгуме́нне, прыго́мнік ’прыгуменне’ (Сл. ПЗБ), пругумэ́нне, прыгумэ́нікмесца (пляцоўка) каля гумна; прыбудоўка да гумна’ (Шушк.), прыуме́льнік, прыгумёнка, мн. л. прыгу́мкі ’прыбудова да гумна’ (Сл. ПЗБ). Да гумно́ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Месь, мі͡эсь (ж. р.) ’месца’ (асіп., Буз.). Да ме́сца (гл.). Аб мене сʼцʼ > сʼ гл. Карскі, 1, 356.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Вярэ́цея, усх.-палес. ’нізкае балоцістае, амаль непраходнае месца’, веретье́ ’расчышчаная паляна ў лесе’, цэнтр.-палес. вэрэ́тія ’ўзвышанае сухое месца сярод балота’, зах.-палес. вэрэ́тыя ’невялікі астравок сушы сярод балота’, вэрэ́тыйка ’падмыты край берагу’ (Талстой, Геагр.), беш. верацея ’узгорак сярод балота з асіннікам’ (Касп.), паўн.-рус. вере́те́я, вере́ти́я, вере́тья́ ’сухое месца на балоце, ля рачной абалоны, зарослае лесам, кустамі’; ’паляна ў лесе’; ’стромы бераг’; ’узгорак у лесе’ і інш., разан. веретье ’высокае месца’; ’бальшак’, дан. ’лясная плошча паміж двума азёрамі’, славен. vrétje, rétje ’крыніца’; ’месца, дзе знаходзіцца некалькі крыніц’. Прасл. vertьje ’тое, што заключаецца; хавацца, зачыняцца’ (Голуб-Копечны, 424). Талстой (Геагр., 134) прапануе наступны семантычны пераход: ’крыніца (месца пад зямлёй, дзе «зачынена» вада’; параўн. рус. ключ ’крыніца’)’ → ’нізкае месца на балоце’ → ’высокае, сухое месца сярод балота’. Гл. таксама верацея. Параўн. Фасмер, 1, 297, 299.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

approachable

[əˈproʊtʃəbəl]

adj.

1) дасту́пны (пра ме́сца)

2) лёгкадасту́пны

an approachable person — лёгкадасту́пны чалаве́к, згаво́рлівы чалаве́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cold storage

1) хало́днае ме́сца, халадзі́льнік

2) перахава́ньне ў хало́дным ме́сцы

3) хава́ньне ў халадзі́льні

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

concealment

[kənˈsi:lmənt]

n.

1) хава́ньне, уто́йваньне, зато́йваньне n.

2) патае́мнае ме́сца, та́йнік -а m.; схо́ванка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

flexion

[ˈflekʃən]

n.

1) згіна́ньне n. (рукі́, нагі́)

2) згін -у m. (ме́сца згі́ну), лакцявы́ згін

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hitherto

[,hɪðərˈtu:]

adv.

1) да гэ́тага ча́су, да гэ́тае пары́

2) Archaic дагэ́туль, да гэ́тага ме́сца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Сало́меніца ’нізкае месца’ (Яшк.). З *салоненіца ў выніку дыстантнай дысіміляцыі. Першапачаткова ’месца, дзе ёсць салёная крыніца’. Да салоны (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

moor1 [mɔ:, mʊə] n. звыч. pl. moors адкры́тая мясцо́васць (звыч. на ўзвышшы); ме́сца на бе́днай глебе, яко́е зарасло́ траво́й і ве́расам;

heather moors верасо́выя пу́сткі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)