Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
лаўрм.
1.бат. Lórbeerbaum m -(e)s, -bäume (дрэва);
2. (вянок) Lórbeerkranz m -es, -kränze, Lórbeeren pl;
◊
збіра́ць лаўры Lórbeeren érnten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
зні́зунареч., в разн. знач. сни́зу;
дрэ́ва абрасло́ з. мо́хам — де́рево обросло́ сни́зу мо́хом;
з. хлы́нула па́ра — сни́зу хлы́нул пар;
◊ з. да ве́рху — сни́зу до́верху
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адсячы́сов.
1. отруби́ть, отсе́чь;
а. галі́нку дрэ́ва — отруби́ть (отсе́чь) ве́тку де́рева;
2.перен. (отделить, лишив связи, общения) отсе́чь;
3. (каму) перен. отре́зать; отбри́ть (кого)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
аблупі́цьсов. облупи́ть; (кору, шкуру и т.п. — ещё) ободра́ть;
а. яйцо́ — облупи́ть яйцо́;
а. кару́ з дрэ́ва — ободра́ть кору́ с де́рева;
а. шпале́ры — ободра́ть обо́и
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хле́бныв разн. знач. хле́бный;
х. магазі́н — хле́бный магази́н;
х. квас — хле́бный квас;
х. год — хле́бный год;
~ная паса́да — хле́бная до́лжность;
○ ~нае дрэ́ва — хле́бное де́рево
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Крэм1 ’кандытарскі выраб’ (ТСБМ). Праз рус.крем запазычана з франц.creme ’смятанка, крэм’ (Шанскі, 2, 8, 380).
Крэм2 ’дрэва, прыгоднае для вырабу пчаліных борцяў або ўжо прыстасаванае для пчол’ (Яшк.), ’соты ў вулеі, дзве вымерлі пчолы’ (Гарб.). Параўн. рус.крем‑деревцо ’асобнае моцнае разгалінаванае дрэва’, кремь ’моцная будаўнічая сасна, будаўнічы лес’. Да прасл.kromъ (гл. кром1).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
рага́ль
1. Сукаватае дрэва (Слаўг.).
2. Лось (Слаўг.).
□ ур. Рагалёва поле і Рагалькова балотца каля в. Шаламы Слаўг.
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
◎ *Начосаваты, начдсоваты ’задзірысты’, начдывы ’пакручасты, з няроўнымі слаямі (пра дрэва)’ (ТС). Відаць, да часаць ’абчэсваць, склюдаваць’ (’які дрэнна чэшацца’?).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Пла́віца ’маленькая лодка, выдзеўбаная з цэлага ствала дуба’ (пін., Маслен.). З польск.plawica ’пласкадонка, зробленая з аднаго кавалка дрэва’.