апаплексі́чны

(гр. apoplektikos)

які мае дачыненне да апаплексіі, звязаны з апаплексіяй.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

астматы́чны

(гр. asthmatikos)

які мае адносіны да астмы (напр. а. бранхіт).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

астэні́чны

(гр. asthenikos = кволы, слабы)

які мае адносіны да астэніка, астэніі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аўтаама́тар

(ад аўта- + аматар)

вадзіцель аўтамабіля, які мае пасведчанне шафёра-аматара.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дыдакты́чны

(гр. didaktikos)

1) павучальны;

2) які мае адносіны да дыдактыкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

каталіты́чны

(гр. katalytikos = які садзейнічае разлажэнню)

які мае адносіны да каталізу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

керамі́чны

(гр. keramikos)

які мае адносіны да керамікі; зроблены з керамікі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

куліна́рны

(лац. culinarius)

які мае адносіны да кулінарыі, звязаны з ёй.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

матэматы́чны

(лац. mathematicus, ад гр. mathematikos)

які мае адносіны да матэматыкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прагматы́чны

(гр. pragmatikos)

1) уласцівы прагматызму;

2) які мае практычнае прымяненне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)