легкара́нены, ‑ага, м.

Той, хто атрымаў невялікае, лёгкае раненне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лепяту́н, лепетуна, м.

Разм. Той, хто ляпеча, невыразна гаворыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лістапрака́тчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца пракаткай ліставога металу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ло́дачнік, ‑а, м.

Той, хто займаецца перавозкай на лодцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маралаво́д, ‑а, М ‑водзе, м.

Той, хто займаецца маралагадоўляй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маргу́н, ‑а, м.

Разм. Той, хто часта маргае вачыма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

домаўла́снік, ‑а, м.

Той, каму належыць дом; уладальнік дома.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дрэсіро́ўшчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца дрэсіроўкай. Дрэсіроўшчык тыграў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дынамі́тчык, ‑а, м.

Той, хто працуе з дынамітам; падрыўнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыэ́тык, ‑а, м.

Разм. Той, хто знаходзіцца на дыэце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)