гвалтаўні́к, ‑а,
Той, хто чыніць гвалт (у 1, 2 знач.); прыгнятальнік, мучыцель.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гвалтаўні́к, ‑а,
Той, хто чыніць гвалт (у 1, 2 знач.); прыгнятальнік, мучыцель.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
марко́ціцца, ‑кочуся, ‑коцішся, ‑коціцца;
Сумаваць, тужыць; журыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́працавацца, ‑цуецца;
Скласціся, узнікнуць на аснове абагульнення пэўнага вопыту.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гай, ‑ю,
Невялікі лес, звычайна лісцёвы; дуброва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гамёлак, ‑лка,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гармані́чнасць, ‑і,
Уласцівасць гарманічнага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
басі́сты, ‑ая, ‑ае.
1. Нізкі па гуку, з характэрным басовым тэмбрам.
2. Той, хто валодае басам, спявае басам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
басо́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да баса.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
батра́цтва, ‑а.
1. Становішча батрака; занятак батрака.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
беззяме́лле, ‑я,
Адсутнасць або недахоп зямлі, неабходнай для жыцця чалавека.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)