полісеманты́чны

(ад полі- + семантычны)

лінгв. які мае некалькі значэнняў, мнагазначны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прэдыкаты́ўны

(лац. praedicativus)

які мае адносіны да прэдыката, з’яўляецца прэдыкатам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

рэзо́нны

(ад рэзон)

які мае дастаткова разумных падстаў, слушны, абгрунтаваны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

семанты́чны

(гр. semantikos = які абазначае)

які мае адносіны да семантыкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

субстанцыя́льны

(лац. substantialis)

які з’яўляецца субстанцыяй, мае адносіны да яе.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шанжа́н

(фр. changeant)

тканіна, якая мае ўласцівасць пералівацца рознымі колерамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эклекты́чны

(ад эклектыка)

які мае адносіны да эклектызму, прасякнуты эклектызмам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

энкліты́чны

(гр. enklitikos)

які мае адносіны да энклітыкі, з’яўляецца энклітыкай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ДУБЛІКА́Т (ад лац. duplicatus падвоены),

другі экзэмпляр дакумента, які мае аднолькавую юрыд. сілу з арыгіналам.

т. 6, с. 243

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ІРАЦЫЯНА́ЛЬНЫ ВЫ́РАЗ,

алгебраічны выраз, які мае радыкалы (карані), напр., x + y , 3 a + b2 .

т. 7, с. 315

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)